Կոճակով նավակի փրկությունը

Անձրևից հետո այգու արահետին ջրափոս էր գոյացել։ Մրջյունը կանգնել էր մի կողմում։ Նրա սերմերի պարկը մյուս կողմում էր։

— Ես լողալ չգիտեմ,— ասաց նա բզեզին։

Բզեզը նստարանի տակ մի կոճակ գտավ։ Դրեցին ջրի վրա, բայց հենց մրջյունը բարձրացավ, կոճակը թեքվեց։

— Ավելի լայն բան է պետք,— ասաց մրջյունը։

Չոր տերևը լավ նավակ դարձավ։ Կոճակը նստարան եղավ։ Բզեզը երկար ճյուղ դրեց ջրափոսի նեղ մասի վրա, և մրջյունը ճյուղից բռնվելով անցավ մյուս կողմը։

Այնտեղ վերցրեց սերմերն ու բզեզի համար մի հատ բերեց։

— Նավակը քեզ մոտ կպահե՞ս,— հարցրեց բզեզը։

— Եկ այստեղ թողնենք,— ասաց մրջյունը։— Մեկ ուրիշն էլ գուցե անցնելու կարիք ունենա։

Նավակը կապեցին խոտի ցողունին։ Կեսօրին մի փոքրիկ ծղրիդ արդեն իր հերթին էր սպասում։