Իմաստալից միտք
Ընկերությունը ծանրանում է, երբ ներսում սկսում ես հաշվել՝ ով առաջինը գրեց, ով ավելի շատ օգնեց, ով քանի անգամ չեկավ։ Չասված սպասումները կամաց-կամաց հարաբերությունը վերածում են լուռ մրցակցության։ Փոխադարձությունը կարևոր է, բայց այն միշտ չէ, որ յուրաքանչյուր շաբաթ հավասար է լինում։ Մեկը կարող է այսօր ավելի շատ տալ, իսկ վաղը՝ հենց ինքը օգնության կարիք ունենալ։ Կարևորը երկարաժամկետ հոգատարությունն է, ոչ թե ամեն պահի կատարյալ հաշվեկշիռը։ Եթե անհավասարությունը ցավ է պատճառում, խոսիր դրա մասին մինչև ջերմությունը վերածվի պարտքերի ցուցակի։ Լավ ընկերությունը հաշվապահություն չէ, բայց նաև չպետք է լինի մի տեղ, որտեղ միայն մեկը մշտապես ներդրում է անում։
Դիտել YouTube-ում