Իմաստալից միտք
Ներողություն խնդրելը կարևոր է, բայց նույն ցավը կրկնելուց հետո բառերը սկսում են կորցնել իրենց արժեքը։ Եթե ամեն «ներիր»-ին հետևում է նույն արարքը, մարդը այլևս չի լսում խոստումը․ նա տեսնում է օրինաչափությունը։ Իրական ներողությունը հարցնում է՝ «Ի՞նչ պետք է փոխեմ, որպեսզի սա չկրկնվի»։ Այն ընդունում է վնասը, չի շտապեցնում դիմացինի ապաքինումը և պատրաստ է անհարմար աշխատանք կատարել։ Վստահությունը վերականգնվում է ոչ թե ամենագեղեցիկ խոսքերով, այլ նոր վարքի փոքր ու հետևողական ապացույցներով։ Երբ փոփոխությունը տեսանելի է, ներողությունն էլ նորից իմաստ է ստանում։
Դիտել YouTube-ում