Աղվեսն ու առյուծը

Անտառի մոտ ապրող երիտասարդ աղվեսը երբեք առյուծ չէր տեսել։

Մի առավոտ նա ծառերի հետևից հզոր մռնչյուն լսեց և տեսավ դեպի իրեն քայլող մեծ առյուծին։

Առյուծի ոսկեգույն բաշը, հզոր թաթերն ու բարձր ձայնն այնքան վախեցրին աղվեսին, որ նա առանց հետ նայելու փախավ տուն։

Մի քանի օր անց աղվեսը կրկին տեսավ առյուծին։ Նրա սիրտն արագ բաբախեց, բայց այս անգամ նա թաքնվեց թփի հետևում և անվտանգ հեռավորությունից հետևեց նրան։

Առյուծը գետից ջուր խմեց, հանգստացավ ծառի տակ և շարունակեց ճանապարհը՝ ոչ ոքի չանհանգստացնելով։

Երրորդ հանդիպման ժամանակ աղվեսը քաջություն հավաքեց։

— Բարի լույս, — ասաց աղվեսը։

— Բարի լույս, փոքրի՛կ աղվես, — բարությամբ պատասխանեց առյուծը։

Աղվեսը հասկացավ, որ իր վախի մեծ մասն առաջացել էր անծանոթ բանի հանդիպելուց։ Նա շարունակում էր զգույշ լինել, բայց այլևս չէր սարսափում ամեն մռնչյունից։