Միտքը կարող է ասել՝ «Ոչինչ չի եղել, ես կհաղթահարեմ»։
Միտքը կարող է ասել՝ «Ոչինչ չի եղել, ես կհաղթահարեմ»։ Բայց մարմինը շարունակում է խոսել՝ ծանր շնչով, լարված ուսերով, անքնությամբ կամ հոգնածությամբ, որը հանգստից հետո էլ չի անցնում։ Մարմնի ազդակները չափազանցություն չեն։ Դրանք հաճախ այն ճշմարտությունն են, որը դու շատ զբաղված կամ շատ ուժեղ էիր քեզ թույլ տալու համար։ Մի սպասիր, մինչև մարմինը ստիպի կանգ առնել։ Այսօր իսկ հարցրու՝ ինձ հիմա ի՞նչ է պետք՝ քուն, շարժում, լռություն, սնունդ, բժշկական օգնություն, թե մի խոսակցություն, որն այլևս չպետք է հետաձգել։