Մենակությունը միշտ չի նշանակում, որ կողքիդ ոչ ոք չկա։
Մենակությունը միշտ չի նշանակում, որ կողքիդ ոչ ոք չկա։ Երբեմն ամենախորը մենակությունը զգում ես այն մարդկանց մեջ, որոնց հետ չես կարող լինել ինքդ քեզ նման։ Դու խոսում ես, բայց քեզ չեն լսում։ Ներկա ես, բայց քեզ չեն նկատում։ Անընդհատ հարմարվում ես, որպեսզի չկորցնես մի տեղ, որտեղ իրականում երբեք ապահով չես զգացել։ Մի վախեցիր ժամանակավոր մենությունից այնքան, որ ընտրես մշտական ներքին դատարկություն։ Ճիշտ մարդկանց կողքին դու ստիպված չես փոքրացնել քեզ՝ ընդունված լինելու համար։ Պատկանելությունը սկսվում է այնտեղ, որտեղ կարող ես ազատ շնչել։