Երբ երեխան սխալվում է, նա միայն հետևանքի մասին չի մտածում։
Երբ երեխան սխալվում է, նա միայն հետևանքի մասին չի մտածում։ Նա նաև ստուգում է՝ «Ես դեռ սիրելի՞ եմ, երբ ամեն ինչ ճիշտ չեմ անում»։ Մեծահասակի արձագանքը դառնում է այդ հարցի պատասխանը։ Սահմանը պահիր, բայց մի՛ նվաստացրու։ Բացատրիր արարքի հետևանքը՝ առանց երեխայի ամբողջ ինքնությունը մեկ սխալի մեջ փակելու։ «Սա սխալ ընտրություն էր» արտահայտությունը շատ տարբեր է «Դու վատն ես» խոսքից։ Երեխան, ով գիտի, որ սերը չի անհետանում սխալի պահին, ավելի հեշտ է ընդունում պատասխանատվությունը։ Նա ստիպված չէ ստել՝ կապը փրկելու համար, որովհետև գիտի՝ ուղղելու ճանապարհ կա։