Երբեմն մենք մտքում ժամերով պատրաստվում ենք զրույցների, որոնք գուցե երբեք տեղի չունենան։
Երբեմն մենք մտքում ժամերով պատրաստվում ենք զրույցների, որոնք գուցե երբեք տեղի չունենան։ Պատասխանում ենք հնարավոր մեղադրանքներին, պաշտպանվում ենք երևակայական խոսքերից և կրկին ապրում դեռ չեղած ցավը։ Միտքը փորձում է պաշտպանել քեզ, բայց դրա փոխարեն մարմինդ ապրում է իրական լարվածություն՝ երևակայական իրավիճակի պատճառով։ Եթե զրույցը կարևոր է, գրիր հիմնական միտքը և նշանակիր իրական պահը խոսելու համար։ Եթե ոչ՝ վերադարձիր ներկային։