Մարդիկ կարող են սպասել, որ որոշ ժամանակ անց դու «արդեն լավ» կլինես։
Մարդիկ կարող են սպասել, որ որոշ ժամանակ անց դու «արդեն լավ» կլինես։ Բայց վիշտը չի հետևում օրացույցին և չի ավարտվում այն օրը, երբ ուրիշները դադարում են հարցնել դրա մասին։ Մի օր կարող ես ծիծաղել, իսկ հաջորդ օրը նույն հիշողությունը նորից կոտրի սիրտդ։ Սա հետընթաց չէ։ Ապաքինումը ուղիղ ճանապարհ չէ, և սերը հաճախ շարունակում է ներկայանալ կարոտի ձևով։ Քեզ մի դատիր նրա համար, որ դեռ զգում ես։ Թող վիշտը փոխի ձևը իր ժամանակով, իսկ դու քայլիր այնքան դանդաղ, որքան անհրաժեշտ է՝ առանց որևէ մեկին ապացուցելու, որ արդեն անցել է։