Առատաձեռն լինելը գեղեցիկ հատկություն է, բայց եթե միշտ տալիս ես այն, ինչ ինքդ չունես, բարությունը…
Առատաձեռն լինելը գեղեցիկ հատկություն է, բայց եթե միշտ տալիս ես այն, ինչ ինքդ չունես, բարությունը վերածվում է սպառման։ Դու կարող ես օգնել ուրիշներին և միաժամանակ պաշտպանել ժամանակդ, գումարդ ու ուժդ։ Առողջ օգնությունը չի պահանջում, որ հետո շաբաթներով վերականգնվես կամ ներսում զայրանաս նրանց վրա, ում ինքդ համաձայնել ես օգնել։ Նախքան «այո» ասելը հարցրու․ ես սա տալիս եմ սիրո՞վ, թե մեղքի զգացումից։ Կարո՞ղ եմ օգնել այս չափով առանց ինձ վնասելու։ Սահման ունեցող բարությունը ավելի կայուն է, որովհետև այն չի կառուցվում ինքնազոհության և լուռ վիրավորանքի վրա։