Զգացմունքային հասանելի լինելը միայն սիրել կամ կողքին մնալ չէ։
Զգացմունքային հասանելի լինելը միայն սիրել կամ կողքին մնալ չէ։ Դա կարողանալն է լսել առանց անմիջապես պաշտպանվելու, խոսել սեփական զգացմունքների մասին և չանհետանալ, երբ զրույցը դժվար է դառնում։ Մարդը կարող է ֆիզիկապես ներկա լինել, բայց ներսից միշտ փակ։ Այդ դեպքում մյուսը սկսում է միայնակ զգալ նույնիսկ հարաբերության մեջ։ Մոտիկությունը կառուցվում է փոքր պահերով․ անկեղծ հարցով, ուշադրությամբ լսելով, սխալվելուց հետո վերադառնալով և կարևոր խոսակցությունը չհետաձգելով։ Սերը զգացում է, բայց հասանելիությունը՝ ամենօրյա վարք։