Երբ մշտապես գտնվում ես իրավիճակի ներսում, դժվար է հասկանալ՝ այն իրականում ինչ է անում քեզ հետ։
Երբ մշտապես գտնվում ես իրավիճակի ներսում, դժվար է հասկանալ՝ այն իրականում ինչ է անում քեզ հետ։ Դու սովորում ես անհանգստությանը, արդարացնում ես կրկնվող ցավը և սկսում ես աննորմալը սովորական համարել։ Մի փոքր հեռավորությունը երբեմն վերադարձնում է իրական պատկերը։ Դա կարող է լինել մի քանի օր առանց շփման, արձակուրդ աշխատանքից կամ պարզապես ժամանակ՝ առանց ուրիշների կարծիքների։ Հեռավորությունը միշտ չի նշանակում վերջ։ Երբեմն այն հնարավորություն է լսելու սեփական մտքերը և հասկանալու՝ վերադառնալիս ինչ պետք է փոխվի, կամ արդյոք ընդհանրապես պետք է վերադառնալ։