Դու հասնում ես նպատակին և գրեթե անմիջապես հաջորդն ես դնում։
Դու հասնում ես նպատակին և գրեթե անմիջապես հաջորդն ես դնում։ Մի պահ ուրախանալու փոխարեն ասում ես՝ «դա դեռ քիչ է», «բոլորն էլ կարող էին» կամ «հաջորդ անգամ պետք է ավելի մեծ լինի»։ Այդպես առաջընթացը տեղի է ունենում, բայց ներսում հաղթանակի զգացում չի կուտակվում։ Ուղեղը սովորում է, որ որքան էլ աշխատես, վերջում բավարար չի լինելու։ Կանգ առ և նշիր ճանապարհը․ ինչ սովորեցիր, ինչ հաղթահարեցիր, ով օգնեց և ինչ կարողացար անել, ինչը նախկինում չէիր կարող։ Տոնելը ինքնագոհություն չէ։ Դա աշխատանքի ավարտը ճանաչելն է, նախքան նոր ճանապարհ բացելը։