Մենք սովորել ենք դատարկ յուրաքանչյուր րոպեն անմիջապես լցնել էկրանով։
Մենք սովորել ենք դատարկ յուրաքանչյուր րոպեն անմիջապես լցնել էկրանով։ Հերթում, մեքենայի մեջ կամ քնելուց առաջ ձեռքդ ինքնաբերաբար գնում է հեռախոսին, և միտքը երբեք չի մնում ինքն իր հետ։ Բայց ձանձրույթի առաջին անհարմար րոպեներից հետո հաճախ հայտնվում են մտքեր, որոնք աղմուկի մեջ չէին լսվում։ Հիշում ես կարևոր հարցը, նոր գաղափար ես գտնում կամ պարզապես հասկանում՝ իրականում ինչ ես զգում։ Օրվա մեջ մի փոքր չլցված տարածք թող։ Ձանձրույթը միշտ դատարկություն չէ․ երբեմն այն դուռ է դեպի քո ստեղծագործությունը և սեփական ձայնը։