Շատերը օգնություն են խնդրում միայն այն ժամանակ, երբ այլևս ոչինչ չեն կարողանում պահել իրենց ուսերին։
Շատերը օգնություն են խնդրում միայն այն ժամանակ, երբ այլևս ոչինչ չեն կարողանում պահել իրենց ուսերին։ Մինչ այդ լռում են՝ կարծելով, թե ուժեղ մարդը պետք է ամեն ինչ միայնակ հաղթահարի։ Բայց օգնություն խնդրելը պարտություն չէ։ Դա նշանակում է ժամանակին նկատել սեփական սահմանները և վստահել մեկին այնքան, որ անկեղծ ասես՝ «Հիմա դժվարանում եմ»։ Մի սպասիր փլուզմանը։ Մարդկանց հնարավորություն տուր կողքիդ լինելու ոչ միայն հետո, երբ ամեն ինչ կոտրվել է, այլև հիմա, երբ դեռ կարելի է թեթևացնել բեռը։