Երբ վախենում ես մերժել, հաճախ ասում ես «այո», բայց հետո ներսում զայրանում ես, ուշացնում ես կամ…
Երբ վախենում ես մերժել, հաճախ ասում ես «այո», բայց հետո ներսում զայրանում ես, ուշացնում ես կամ գործը անում ես դժգոհությամբ։ Այդպիսի համաձայնությունը ոչ քեզ է օգնում, ոչ դիմացինին։ Հստակ «ոչ»-ը կարող է մի պահ անհարմար լինել, բայց այն կանխում է երկարատև դժգոհությունը։ Կարելի է հարգալից ասել․ «Չեմ կարող այս անգամ», «այդ ժամկետը իրատեսական չէ» կամ «դա հիմա իմ առաջնահերթությունը չէ»։ Սահմանը կոպտություն չէ։ Անկեղծ մերժումը հաճախ ավելի բարի է, քան համաձայնությունը, որը հետո վերածվելու է լռության, վատ աշխատանքի կամ թաքնված վիրավորանքի։