Տղու մը մահը
ՀեղինակՄիսաք Մեծարենց
Ավելացրել է
Գարուն է, ծիլ առին ծաղիկն ու դալար,
Կը շողա լույսն եթերին մեջ կապուտակ.
Ձըմրան խոժոռ երկինքը որ միշտ կու լար՝
Բիլ հըրճվանքով մը կ’ողողվի ա՛լ հիմակ:
Կյանքի գարնան մեջ դուն ծաղի՜կ նորածիլ.
Աղետաբեր խորշակով մը խամրեցար.
Մանուկ հոգիդ ալ — հեշտ բուրում մը — հածիլ
Գընաց կապույտ անհունին մեջ լայնատարր:
Անվերադարձ մեկնումդ, ավա՜ղ, մենք կու լանք
Խուլ հեծքերով ու արցունքով դառնագին,
Եվ կը մարի մեր սըրտին խինդն ու տենչանք
Քու արևիդ շիջումին հոծ շուքին տակ ՝
Չըխորհելով թե անըստվեր քու հոգին
Զըվարթումի վերացում մ’է ա՜լ հիմակ:
Միսաք Մեծարենց
