Ես չեմ հոգնել սիրելուց, և երգերից և ցավից

Ես չեմ հոգնել սիրելուց, և երգերից և ցավից, Ուղիներից, անծանոթ, աղետներից նորանոր, Ողջույն նորից ու նորից, նոր խնդություն, նոր թախիծ, Եվ առավոտ անստվեր, և մեջգիշեր սևավոր։ Սիրտ իմ, բաց ես աշխարհի և չարի դեմ, սիրտ իմ` բա՛ց Աշխարհն արև, աշխարհն ամպ, սիրտ աղբյուր ես դու զուլալ։ Սիրտ իմ հազար ցնորքով, հազար երգով ես արբած, Վիճակված է քեզ հնչել — երգով խնդալ, երգով լալ։ Ու խնդում է լացդ պարզ և խնդումդ` լացի պես, Տխրություն է ամեն ինչ — երազ է և մոռացում։ Բացված ես դու, սիրտ իմ, նուրբ շուշանի պես, ծաղկի պես Եվ արևն է այրում քեղ և մրրիկն է քեզ ծեծում...