Աղբյուր (Վահան Տերյան)

Մահու պես դաժան ձմեռն է իջել, Մարել են, մեռել — երգ, ծաղիկ ու բույր. — Դու քար ցրտում էլ, ձյուների մեջ էլ — — Հավետ կենդանի՜, կարկաչո՜ւն աղբյուր... Ժեռ սարի կրծքից դու դուրս ես թռչում, Սառույցը ճեղքում — գոհարներ ցողում, Ծաղրանքով ձյունի երեսն ես թրջում, Մռայլ երկնի դեմ պայծառ ծիծաղում։ Քո մեջ ապրում է հույսը չըմարող... Դո՜ւ, որպես գալիք գարունների լուր, Դո՜ւ, որպես սերը՝ մահու դեմ՝ կարող — Ազատության ե՜րգ, կարկաչո՜ւն աղբյուր...