Մեքենան հանկարծ մոտենում է, դուք սայթաքում եք կամ լսում եք ուժեղ ձայն։ Դեպքը տևում է ընդամենը մի քանի վայրկյան, բայց հետո թվում է, թե ամեն ինչ դանդաղեց։
Մեր ժամանակի ընկալումը ճշգրիտ ներքին ժամացույց չէ։ Ուշադրությունը, հուզմունքը և հիշողության խտությունը կարող են ազդել այն բանի վրա, թե որքան երկար է թվում պահը։
1. Վտանգի ժամանակ ուշադրությունը կենտրոնանում է
Մենք սկսում ենք նկատել շարժումները, ձայները և մանրամասները։
2. Շատ մանրամասներով հիշողությունը կարող է «երկար» թվալ
Եթե կարճ պահից շատ բան եք հիշում, հետագայում այն կարող է ավելի երկար զգացվել։
3. «Դանդաղ շարժումը» պարտադիր չէ բառացի արագացում լինի
Փորձառության մի մասը կարող է կապված լինել այն բանի հետ, թե ինչպես ենք հետո վերակառուցում դեպքը։
4. Սպասվող վտանգն էլ է երկարացնում պահը
Երբ ամբողջ ուշադրությունը ժամանակի վրա է, մի քանի վայրկյանը կարող է ձգվել։
5. Հետաքրքիր գործողությունները հակառակ ազդեցությունն ունեն
Երբ ամբողջությամբ ներգրավված եք, ժամերը կարող են արագ անցնել։
6. Զգացված ժամանակը և ժամացույցի ժամանակը տարբեր են
Մեկ րոպեն միշտ 60 վայրկյան է, բայց զգացողությունը կարող է շատ տարբեր լինել։
Վախը չի փոխում ժամացույցը, բայց կարող է փոխել ուշադրությունն ու հիշողությունը։ Այդ պատճառով որոշ վայրկյաններ կարող են շատ երկար թվալ։