Լուրջ հանդիպում է, դուք լարված եք, և հանկարծ ժպտում կամ ծիծաղում եք։ Հնարավոր է նույնիսկ իրավիճակը ընդհանրապես ծիծաղելի չէ։ Հետո մտածում եք․ «Ինչո՞ւ ես ծիծաղեցի հենց հիմա»։
Ծիծաղը միշտ չէ, որ զվարճանքի ապացույց է։ Այն կարող է առաջանալ նաև լարվածության, անհարմարության, ամոթի կամ ուժեղ սոցիալական ճնշման ժամանակ։
1. Մարմինը փորձում է դուրս բերել լարվածությունը
Նյարդային ծիծաղը երբեմն նման է հուզական «արտահոսքի»․ ներսում ակտիվացումը բարձր է, և մարմինը արտահայտում է այն ոչ այն ձևով, որը դուք գիտակցաբար կընտրեիք։
2. Ժպիտը կարող է լինել սոցիալական հանգստացնող ազդակ
Մարդիկ հաճախ ժպտում են ոչ միայն ուրախության ժամանակ, այլ նաև երբ ուզում են ցույց տալ՝ «Ես վտանգ չեմ ներկայացնում», «Ես ուզում եմ, որ սա հանգիստ անցնի»։
3. Անհարմար իրավիճակում զգացմունքները կարող են չհամընկնել արտաքին արձագանքի հետ
Դուք ներսում վախեցած կամ շփոթված եք, բայց դրսում հայտնվում է ժպիտ։ Դա չի նշանակում, որ իրավիճակը ձեզ զվարճացնում է։
4. «Մի ծիծաղիր» միտքը երբեմն հակառակ արդյունքն է տալիս
Որքան ավելի եք վերահսկում ձեր դեմքը և մտածում՝ «Հիմա միայն չծիծաղեմ», այնքան ավելի շատ ուշադրություն է գնում հենց այդ արձագանքի վրա։
5. Դա կարող է հատկապես հաճախ լինել սոցիալական ճնշման ժամանակ
Հարցազրույցներ, քննադատություն, նոր մարդկանց հետ հանդիպում, լուրջ լուր կամ անհարմար լռություն՝ այս ամենը կարող է ստեղծել այն լարվածությունը, որտեղ անսպասելի ծիծաղ է հայտնվում։
6. Ինչպե՞ս կառավարել պահը
Դանդաղ արտաշնչեք, խոսեք մի փոքր ավելի դանդաղ և թույլ տվեք փոքր դադար։ Եթե պետք է, կարող եք ասել․ «Ներեցեք, ես երբեմն նյարդայնացած ժամանակ ժպտում եմ»։ Դա հաճախ անմիջապես հեռացնում է սխալ մեկնաբանությունը։
Նյարդային ծիծաղը պարտադիր չի նշանակում, որ դուք անլուրջ եք։ Երբեմն դա պարզապես մարմնի տարօրինակ, բայց մարդկային ձևն է՝ շատ լարված պահի հետ գլուխ հանելու համար։