Լոգանք եք ընդունում և մտքում արդեն բացատրում եք մեկին, թե ինչու նա սխալ էր։ Քայլում եք և պատկերացնում ապագա հարցազրույցը։ Քնելուց առաջ կառուցում եք ամբողջ խոսակցություն մարդու հետ, ով այդ պահին նույնիսկ ձեր կողքին չէ։ Ինչո՞ւ է ուղեղը անընդհատ «սցենարներ» գրում։
Մտավոր խոսակցությունները շատ դեպքերում սովորական երևույթ են։ Մարդու ուղեղը ոչ միայն հիշում է անցյալը, այլ նաև մշտապես կանխատեսում և փորձարկում հնարավոր ապագան։
1. Մենք նախապես պատրաստվում ենք
Դժվար հանդիպումից առաջ մտքում փորձարկելը կարող է օգնել ձևակերպել միտքը, գտնել ճիշտ բառերը և նվազեցնել անորոշությունը։
2. Երբեմն վերաշարադրում ենք անցյալը
Վեճից հետո կարող եք մտածել՝ «Պետք էր այսպես պատասխանեի»։ Դա միտքի փորձն է կառուցել ավելի լավ տարբերակ մի դեպքի համար, որն արդեն ավարտվել է։
3. Պատկերացրած խոսակցությունները կարող են տալ վերահսկողության զգացում
Իրական մարդը անկանխատեսելի է։ Մտքում դուք վերահսկում եք և՛ ձեր խոսքերը, և՛ նրա պատասխանը։ Դա կարող է ժամանակավորապես ավելի անվտանգ զգացվել։
4. Մենք սոցիալական իրավիճակներն ենք կանխատեսում
«Եթե նա սա ասի, ես ինչպե՞ս պատասխանեմ» մտածելը սոցիալական խնդիրների լուծման ձևերից մեկն է։
5. Սցենարները կարող են վերածվել անվերջ մտավոր շրջանի
Եթե նույն խոսակցությունը հարյուր անգամ կրկնվում է և ոչ մի նոր բան չի տալիս, այն արդեն քիչ է օգնում պատրաստվել և ավելի շատ պահում է ձեզ լարվածության մեջ։
6. Հարցրեք՝ այս սցենարը գործողության տանո՞ւմ է
Եթե այո՝ գրեք հիմնական միտքը կամ իրականում խոսեք մարդու հետ։ Եթե ոչ՝ կարող եք ընդունել, որ ուղեղը պարզապես հերթական հնարավոր տարբերակն է կառուցել։
7. Պատկերացումը իրականության ապացույց չէ
Այն, որ դուք մտքում պատկերացրել եք, թե մարդը ինչպես կարձագանքի, չի նշանակում, որ նա իրականում հենց այդպես կարձագանքի։
Մտավոր խոսակցությունը հաճախ ուղեղի փորձադաշտն է։ Այն օգտակար է, երբ օգնում է պատրաստվել, բայց խնդիր է դառնում, երբ երևակայական սցենարը սկսում է փոխարինել իրական շփմանը։