Մարդը ասում է մեկ դիտարկում, իսկ դուք արդեն ներսում պատրաստում եք հակափաստարկը։ Երբեմն նույնիսկ օգտակար քննադատությունը լսվում է որպես հարձակում։ Ինչո՞ւ է մեր առաջին արձագանքը հաճախ «պաշտպանվելը», ոչ թե «լսելը»։
Քննադատությունը կարող է դիպչել ինքնապատկերին։ Եթե մեկնաբանությունը ընկալվում է ոչ թե որպես «այս գործողությունը կարելի է բարելավել», այլ որպես «դու վատն ես», բնական է, որ միտքը փորձում է պաշտպանել ինքնությունը։
1. Վարքի և ինքնության տարբերությունը հեշտ է կորցնել
«Այս հաշվետվության մեջ սխալ կա» և «ես անպիտան եմ» նույն բաները չեն, բայց ուժեղ հույզերի պահին կարող են միաձուլվել։
2. Հանրային քննադատությունը հաճախ ավելի ուժեղ է ազդում
Երբ դիտարկումը լսում են նաև ուրիշները, խնդրին ավելանում է սոցիալական ամոթի կամ հեղինակությունը կորցնելու վախը։
3. Եթե քննադատությունը հաճախ եղել է կոպիտ, դուք կարող եք սպասել հարձակման
Նախորդ փորձը կարող է սովորեցնել, որ «feedback» բառից հետո գալիս է նվաստացում կամ մեղադրանք։ Այդ դեպքում պաշտպանական արձագանքը սկսվում է շատ արագ։
4. Սթրեսի ժամանակ ավելի դժվար է հանգիստ լսել
Երբ արդեն հոգնած կամ լարված եք, նույնիսկ փոքր դիտարկումը կարող է ավելի մեծ հարված թվալ։
5. Պաշտպանվելը երբեմն խանգարում է օգտակար տեղեկությունը տեսնել
Եթե ամբողջ ուշադրությունը գնում է արդարանալու վրա, կարող եք բաց թողնել այն 10 տոկոսը, որն իսկապես օգտակար էր։
6. Փորձեք պատասխանել ոչ անմիջապես
Կարող եք ասել․ «Թույլ տուր մտածեմ» կամ «Կարո՞ղ ես կոնկրետ օրինակ բերել»։ Մի քանի վայրկյան դադարը օգնում է տեղափոխվել պաշտպանությունից դեպի վերլուծություն։
7. Քննադատության որակն էլ կարևոր է
Ոչ բոլոր քննադատություններն են արդար կամ օգտակար։ Նպատակը ամեն ինչ ընդունելը չէ, այլ կարողանալ տարբերել տվյալը վիրավորանքից։
Քննադատությունը միշտ չէ, որ դատավճիռ է ձեր մասին։ Երբ կարողանում եք առանձնացնել «ինչ արեցի» և «ով եմ ես», feedback-ը ավելի հեշտ է գնահատել առանց ինքնությունը պաշտպանելու անհրաժեշտության։