Դուք ուզում եք հստակ ասել, թե ինչն է ձեզ զայրացրել, բայց ձայնը փոխվում է և աչքերը լցվում են։ Այդ պահին նույնիսկ կարող եք ավելի զայրանալ, որովհետև չեք ուզում լաց լինել։ Ինչո՞ւ են արցունքները երբեմն գալիս հենց զայրույթի ժամանակ։
Լացը միայն տխրության արձագանք չէ։ Այն կարող է ուղեկցել շատ ուժեղ հուզական վիճակների՝ վախ, հիասթափություն, անարդարության զգացում, գերլարվածություն և զայրույթ։
1. Զայրույթը հաճախ մեկ զգացմունք չէ
«Ես զայրացած եմ» արտահայտության տակ կարող են լինել նաև վիրավորանք, անզորություն, հիասթափություն կամ չլսված լինելու զգացողություն։
2. Անզորությունը կարող է ուժեղացնել լացը
Հատկապես դժվար է, երբ գիտեք՝ ինչ եք ուզում ասել, բայց դիմացինը չի լսում կամ իրավիճակը չեք կարող փոխել։
3. Մարմինը արձագանքում է հուզական գերլարմանը
Ուժեղ վիճակում շնչառությունը, ձայնը և մկանային լարվածությունը փոխվում են։ Լացը կարող է լինել այդ ընդհանուր արձագանքի մի մասը։
4. «Ես չպետք է լաց լինեմ» միտքը կարող է ավելի դժվարացնել պահը
Այդ պահին սկզբնական զայրույթին ավելանում են ամոթն ու ինքնաքննադատությունը։
5. Լացը չի չեղարկում ձեր զայրույթը
Մարդը կարող է լաց լինել և միաժամանակ ունենալ հստակ սահման, արդար բողոք կամ կարևոր փաստարկ։
6. Ինչ ասել այդ պահին
Կարող եք ասել․ «Ես հիմա շատ զայրացած եմ և լացում եմ լարվածությունից, բայց ուզում եմ շարունակել խոսակցությունը»։
7. Հետո անվանեք իրական զգացողությունը
«Ես զայրացած եմ, որովհետև ինձ չլսեցին» կամ «Ես ինձ անզոր զգացի»։ Ավելի ճշգրիտ լեզուն օգնում է հասկանալ իրական կարիքը։
Զայրույթի ժամանակ լաց լինելը չի նշանակում, որ ձեր զգացմունքը սխալ է։ Երբեմն արցունքները պարզապես ցույց են տալիս, որ հուզական լարվածությունը շատ բարձր է։