Նկատում եք, որ ուղարկած նամակին սխալ փաստաթուղթ եք կցել։ Դեռ չեք ստուգել՝ ով է ստացել այն, երբ մտքում սկսում եք կրկնել․ «Ես միշտ ամեն ինչ փչացնում եմ»։ Այդ խոսքը շատ ավելի մեծ է, քան հենց տեղի ունեցածը։ Այն նաև չի ասում՝ ինչ անել հետո։ Օգտակար ինքնախոսակցությունը սխալը չի թաքցնում, բայց ուշադրությունը վերադարձնում է տուժած մարդկանց, անհրաժեշտ ուղղմանը և կրկնությունը նվազեցնող գործնական քայլին։
Նկարագրեք հենց կատարված դեպքը
Մեկ փաստական նախադասություն գրեք․ «Այսօր առավոտյան նամակին հաշվետվության հին տարբերակն եմ կցել»։ Դա սխալը չի արդարացնում և հետևանքները չի վերացնում։ Բայց ցույց է տալիս՝ ինչ ստուգել։ «Ամեն ինչում անուշադիր եմ» խոսքը մեկ դեպքից ամբողջ կյանքի մասին դատողություն է դարձնում։ Եթե նման սխալը կրկնվել է, անվանեք իրական օրինաչափությունը, օրինակ՝ նույն թղթապանակում մի քանի նման անունով տարբերակներից ընտրելը։ Ձեր ամբողջ անձը անվստահելի համարելու կարիք չկա։
Առանձնացրեք իմացածն ու վախեցնող ենթադրությունը։ Գիտեք՝ որ ֆայլն է կցվել և ով է ստացել նամակը։ Գուցե չգիտեք՝ բացե՞լ են այն կամ օգտագործե՞լ բովանդակությունը։ Ստուգեք անհրաժեշտը՝ ամենավատը չկարծելով և միանգամից չհավաստիացնելով ձեզ, թե ոչինչ չի եղել։ Ճշգրիտ խոսքը տեղ է թողնում թե՛ փոքր ուղղման, թե՛ ավելի լուրջ արձագանքի համար, եթե փաստերը դա պահանջեն։
Պարզեք՝ ում է ուղղում անհրաժեշտ
Նայեք ստացողներին և փաստաթղթի նպատակին։ Եթե սովորական սևագիր է, նոր տարբերակ ուղարկելը կարող է բավական լինել։ Եթե գաղտնի տեղեկություն, սխալ հրահանգ կամ աշխատանքային կանոններով կարգավորվող նյութ է, արագ հետևեք համապատասխան հաղորդման ընթացակարգին։ Ամեն ֆայլի սխալ նույն փոքր դեպքը մի համարեք։ Արձագանքը կախված է իրական բովանդակությունից ու հետևանքից, ոչ թե ինքներդ ձեզ ուղղված խոսքի խստությունից։
Սովորական սևագրի դեպքում ճիշտ ֆայլն ուղարկեք և փոփոխությունը պարզ ներկայացրեք․ «Նախորդ նամակին հին տարբերակն էի կցել։ Խնդրում եմ օգտագործել այստեղ կցված ուղղված հաշվետվությունը։ Ներողություն շփոթության համար»։ Ուղարկելուց առաջ նոր կցորդը ստուգեք։ Երկար բացատրություն մի գրեք, որի վերջում ստացողը պիտի ձեզ մխիթարի։ Նրան պետք է հասկանալ՝ ինչ է փոխվել և որ տարբերակն օգտագործել։
Պատասխանատվությունը տարբերեք ինքնադատապարտումից
«Միշտ ամեն ինչ փչացնում եմ» խոսքը փոխարինեք՝ «Սխալ ֆայլ եմ ուղարկել և պետք է ուղղեմ»։ Սա մեծ դրական հավաստիացում չէ, այլ ճշգրիտ խոսք՝ գործողությամբ։ Կարող եք ազդեցությունն ընդունել առանց ամբողջ բնավորությունը գնահատելու․ «Սա գուցե աշխատանքը հետաձգել է․ ուղղումը կուղարկեմ և կհարցնեմ՝ այլ բան անհրաժեշտ է արդյոք»։ Պատասխանատվությունը գործնական է դառնում, երբ անհրաժեշտ ուղղումն է անվանում։
Ավելի ճշգրիտ խոսելը չի նշանակում, որ անմիջապես լավ եք զգալու։ Ճիշտ քայլից հետո էլ կարող եք անհարմար կամ նեղված լինել։ Պետք չէ պարտադիր ուրախ մեկնաբանություն գտնել կամ սխալը օգտակար հայտարարել։ Երբ անհրաժեշտ արձագանքն ընթացքի մեջ է, կարող եք հաջորդ գործին անցնել՝ շարունակելու համար կատարյալ զգացմունքային վիճակի չսպասելով։
Փոխեք ուղարկելու գործընթացի մեկ մասը
Ուղղումից հետո նայեք՝ սխալն ինչպես առաջացավ։ Նման անուններով մի քանի տարբերա՞կ կար։ Ֆայլը կցե՞լ էիք մինչև վերջին խմբագրումը։ Ստուգելիս ընդհատվե՞լ էիք։ Պատճառին համապատասխան քայլ ընտրեք՝ վերջնականը պարզ թղթապանակում պահել, անհրաժեշտության դեպքում հին սևագրերը հեռացնել կամ ուղարկելուց անմիջապես առաջ կցորդի անունն ու բովանդակությունը ստուգել։ «Ավելի ուշադիր կլինեմ» ընդհանուր խոստումը փոփոխություն չի նկարագրում։
Կարճ ստուգաթերթը կարող է ներառել ստացողին, կցորդը և տարբերակը։ Փորձեք՝ այն համապատասխանում է իրական գործին արդյոք։ Եթե ցանկն այնքան երկար է, որ չեք օգտագործում, թողեք կարևոր սխալը հայտնաբերող կետերը։ Պահպանեք նաև պարտադիր աշխատանքային ստուգումները։ Ձեր անձնական ստուգումը աջակցում է դրանց, չի փոխարինում։ Նպատակն այն է, որ անհրաժեշտ քայլը հենց համապատասխան պահին տեսանելի լինի։
Նկատեք՝ երբ պարզապես կրկնում եք դեպքը
Օգտակար վերանայումը տեղեկություն կամ գործողություն է տալիս։ Ուղղումից հետո նույն մեղադրանքը կրկնելը գուցե ոչ մեկը չտա։ Հարցրեք՝ նոր փաստ կա՞ ստուգելու, կամ որևէ մեկը դեռ պատասխանի՞ է սպասում։ Եթե կա, զբաղվեք դրանով։ Եթե չկա, կանխարգելող քայլը գրեք և հաջորդ սովորական գործն ընտրեք։ Կարող եք առաջ գնալ՝ դեռ անհարմար զգալով․ առաջ գնալը սխալը ժխտել չէ։
Որոշ սխալներ ներողություն, պաշտոնական ուսումնասիրություն կամ պատասխանատու մարդկանց շարունակական աջակցություն են պահանջում։ Այդ գործընթացը մի կրճատեք միայն վատ զգալը դադարեցնելու համար։ Բայց անհրաժեշտ քայլերից հետո անսահման նոր պատիժներ էլ մի հորինեք։ Եթե խիստ ինքնադատող մտքերը մշտական են և առօրյան լուրջ խանգարում են, այս գրառման վարժությունը կարող է բավարար չլինել, և համապատասխան աջակցությունը կարևոր է։
Օգտագործեք չորս հարցով գրառում
Հարցրեք՝ ի՞նչ է կոնկրետ եղել, ո՞ւմ վրա է ազդել, ի՞նչ ուղղում է հիմա պետք, և ո՞ր մեկ փոփոխությունը կարող է կրկնությունը նվազեցնել։ Պատասխանեք փաստերով ու գործողություններով՝ անպատասխան հարցերը տեսանելի պահելով։ Կցորդի սխալի դեպքում գրառումը տանում է դեպի ճիշտ ֆայլ, հստակ նամակ և հաջորդ անգամ տարբերակի ստուգում։ Նպատակը ձեր արժեքը գնահատելը չէ։ Այն օգնում է այս դեպքին պատասխանատու արձագանքել և ուշադրությունը վերադարձնել մնացած գործին։
