Սարգիսը Հայաստանում լայնորեն տարածված դասական արական անուն է։ Այն սերտորեն կապված է հայկական քրիստոնեական ավանդույթի, Սուրբ Սարգսի և սիրո ու հավատարմության մասին ժողովրդական սովորույթների հետ։
1. Սարգիս անվան ծագումը և իմաստը
Սարգիսը Sergius անվան հայկական ձևն է։ Անունն ունի հին հռոմեական արմատներ, սակայն դրա ճշգրիտ սկզբնական իմաստը վերջնականապես հաստատված չէ։ Տարբեր աղբյուրներում հանդիպող «պահապան», «ծառայող» կամ այլ բացատրությունները պետք է դիտել որպես հնարավոր, ոչ անվիճելի մեկնաբանություններ։
Հայկական մշակույթում անունը հատուկ նշանակություն է ստացել Սուրբ Սարգիս Զորավարի շնորհիվ։ Նրա տոնը Հայաստանում կապված է երիտասարդների, սիրո, օրհնության և հավատարիմ սպասման ավանդույթների հետ։
2. Սարգիս անվան տարբերակները
Հայերենում գրվում է «Սարգիս», լատինատառ՝ Sargis կամ Sarkis, իսկ ռուսերենում՝ Саргис։ Փաղաքշական ձևերից են Սաքո, Սարգո և Սարգիսիկ։
3. Սարգիսին վերագրվող բնավորության գծերը
Խորհրդանշական նկարագրություններում Սարգիսը կապվում է հավատարմության, քաջության, պատասխանատվության և սիրելի մարդկանց պաշտպանելու պատրաստակամության հետ։ Նրան կարող են պատկերացնել որպես մարդ, որը կարևորում է տված խոսքը և դժվար պահին չի հեռանում։
Պաշտպանող բնավորությունը երբեմն կարող է վերածվել ավելորդ վերահսկողության։ Այս նկարագրությունները մշակութային ասոցիացիաներ են և չեն որոշում մարդու իրական անհատականությունը։
4. Սարգիսը հարաբերություններում
Սարգիսը կարող է գնահատել վստահությունը, նվիրվածությունն ու փոխադարձ հարգանքը։ Նա հաճախ սերը ցույց է տալիս գործերով և պատրաստ է երկար աշխատել հարաբերության կայունության համար։
5. Ակրոստիկոս Սարգիս անվան համար
Ս — սրտացավ ու վստահելի,
Ա — ազնիվ իր խոսքում,
Ր — րոպեն գնահատող,
Գ — գործունյա ու համարձակ,
Ի — իմաստուն որոշումներում,
Ս — սիրելիներին նվիրված։
6. Մաղթանք Սարգսին
Սիրելի՛ Սարգիս, թող քո հավատարմությունն ու ուժը միշտ գնահատվեն։ Մաղթում ենք ջերմ սեր, վստահելի ընկերներ, ընտանեկան խաղաղություն և նպատակներ, որոնք արժանի կլինեն քո նվիրումին։
Սարգիս անունը հին պատմությունը միավորում է հայկական հավատքի, սիրո և հավատարմության կենդանի ավանդույթների հետ։