Երկար ճգնաժամից հետո արտաքին վտանգը կարող է ավարտվել ավելի շուտ, քան մարմինը կհավատա դրան։ Կարող եք շարունակել զգոն լինել, չափազանց աշխատել, խնդիրներ փնտրել, չվստահել հանգստությանը կամ մեղավոր զգալ, երբ ոչ մի հրատապ բան չկա։ Այս արձագանքները կարող են լինել անկայունությանը, հիվանդությանը, կոնֆլիկտին, ֆինանսական ճնշմանը, կորստին կամ խնամքին հարմարվելու հասկանալի ձևեր։ Գոյատևման հմտությունները օգնել են դիմանալ, բայց կարող են սովորական անվտանգությունը անծանոթ դարձնել։ Վերականգնումը անջատիչ չէ, իսկ երկարատև ծանր ախտանիշները մասնագետի աջակցության կարիք ունեն։ Նպատակը ներկա պայմանների փոխված լինելու կրկնվող ու վստահելի ապացույց տալն է։
Ընդունեք՝ գոյատևման ռեժիմն ինչ է արել
Գերզգոնությունը, վերահսկումը, հուզական թմրածությունը կամ մշտական աշխատանքը կարող էին իրական դժվարության ժամանակ օգնել գործել։ Դրանց նպատակը ճանաչելը նվազեցնում է ամոթը։ Կարող եք շնորհակալ լինել հին ռազմավարությանը՝ առանց ղեկը նրան թողնելու։ «Ինչպես դուրս գալ գոյատևման ռեժիմից, երբ ճգնաժամն ավարտվել է» թեմայում այս տարբերակումը կարևոր է, որովհետև փոփոխությունն ավելի հեշտ է, երբ արձագանքում եք իրական մեխանիզմին, ոչ թե հարձակվում ձեր բնավորության վրա։ Երեք օր պարզապես դիտարկեք օրինաչափությունը՝ նախքան ամբողջական լուծում պահանջելը։
Վտանգի գնահատումը թարմացրեք ներկա փաստերով
Գրեք՝ այն ժամանակ ինչն էր վտանգավոր և հիմա ինչն է ճիշտ։ Ազնվորեն ներառեք մնացած ռիսկերը։ Նպատակը կատարյալ անվտանգություն հայտարարել չէ, այլ ներկա խնդիրը հիշողությունից, սպասումից կամ հին կանոնից տարբերելը։ Այս միտքը վերածեք կոնկրետ փորձի. մեկ նախադասությամբ գրեք իրավիճակը, ընտրեք տասնհինգ րոպեից կարճ քայլ և նշեք արդյունքը։ Իրական առօրյայից ստացված ապացույցը ավելի օգտակար է, քան տեսական կատարյալ ծրագիրը։
Հանգիստը ներմուծեք տանելի չափով
Ամբողջովին դատարկ օրը կարող է ավելի վտանգավոր թվալ, քան հանգստացնող։ Սկսեք հինգ լուռ րոպեից, մեկ անշտապ սննդից կամ կարճ չստուգելու շրջանից։ Աստիճանական փորձը սովորեցնում է, որ քիչ զգոնությունը տանելի է։ Տարածված սխալ է առողջ քայլից առաջ լիարժեք հուզական հարմարավետություն պահանջելը։ «Հանգիստը ներմուծեք տանելի չափով» մոտեցումը փորձելիս թույլ տվեք անհարմարությանը ուղեկցել գործողությանը. վստահությունը հաճախ գալիս է անվտանգ փորձից հետո։
Ստեղծեք կանխատեսելի առօրյա հենարաններ
Կանոնավոր արթնանալը, սնունդը, շարժումը, դեղորայքը, աշխատանքի սահմանն ու քնելու ժամը շարունակականության ազդանշան են տալիս։ Ռեժիմը պարտադիր չէ կոշտ լինի։ Կանխատեսելիությունը նվազեցնում է որոշումներն ու անակնկալները։ Վերցրեք վերջին օրինակը և առանձնացրեք փաստերը, մեկնաբանությունները, զգացմունքներն ու կարիքները։ Այս կարճ դիտարկումը թույլ չի տալիս մեկ հուզական եզրակացությանը դառնալ ամբողջ պատմությունը և բացում է պատասխանատու արձագանք։
Նկատեք վերջնաժամկետ չունեցող շտապողականությունը
Գոյատևման ռեժիմը սովորական հաղորդագրությունը, գործն ու միտքը հրատապ է դարձնում։ Հարցրեք՝ իրականում ինչ կլինի, եթե այն մեկ ժամ կամ օր սպասի։ Ոչ հրատապ քայլը գիտակցաբար հետաձգելը նոր ապացույց է ստեղծում։ Առաջընթացը գնահատեք շաբաթներով, ոչ մեկ օրով։ Նկատեք հաճախականության, ուժգնության, վերականգնման ժամանակի և ընտրությունների որակի փոփոխությունը։ Օրինաչափությունը կարող է բարելավվել՝ դեռ ամբողջությամբ չանհետանալով։
Վերադարձեք նախընտրություններին, ոչ միայն պարտականություններին
Ճգնաժամի ժամանակ ընտրությունը հաճախ նեղանում է անհրաժեշտին։ Հարցրեք՝ հիմա ինչ սնունդ, երաժշտություն, հագուստ, տեմպ, ընկերակցություն կամ գործ եք նախընտրում։ Փոքր նախընտրությունները վտանգ կառավարող դերից դուրս ինքնություն են վերակառուցում։ Ձեր միջավայրը կարող է աջակցել կամ խանգարել այս փորձին։ Ստեղծեք մեկ տեսանելի հիշեցում, հեռացրեք կանխատեսելի մեկ խոչընդոտ և մեկ վստահելի մարդու պատմեք փոփոխության մասին։ Լավ կառուցվածքը նվազեցնում է կամքի ուժի պահանջը։
Սպասեք վշտին անվտանգության վերադարձից հետո
Ճգնաժամի ժամանակ հետաձգված զգացմունքները կարող են հայտնվել միայն կարողության վերադարձից հետո։ Տխրությունը, զայրույթը, հոգնածությունը կամ թմրածությունը պարտադիր չեն վերականգնման ձախողում նշանակել։ Մարմինը կարող է վերջապես մշակելու տեղ ունենալ։ Պահպանեք ճկունությունը։ Եթե քայլը բազմիցս չի ստացվում, փոքրացրեք չափը կամ փոխեք ժամանակը՝ ինքներդ ձեզ անկարգապահ չանվանելով։ Օգտակար համակարգը հարմարվում է իրական էներգիային, պարտականություններին ու սահմաններին։
Օգտագործեք մասնագիտական աջակցություն, երբ վիճակը ծանր է մնում
Թերապիան, բժշկական գնահատումը, աջակցության խմբերն ու գործնական օգնությունը օգտակար են, երբ քունը, խուճապը, խուսափումը, նյութերի օգտագործումը կամ գործառույթը մնում են խանգարված։ Աջակցությունը վերականգնման միջավայրի մաս է։ Ավարտեք մեկ հարցով. ինչպիսի՞ն կլինի այստեղ և՛ այսօրվա կարիքներս, և՛ ապագա բարեկեցությունս հարգող քայլը։ Պատասխանը կարող է փոքր լինել, բայց կրկնությունն է «Ինչպես դուրս գալ գոյատևման ռեժիմից, երբ ճգնաժամն ավարտվել է» գաղափարը դարձնում իրական հմտություն։
Ընտրեք մեկ օգտակար հաջորդ գործողություն
Վերանայեք «Ինչպես դուրս գալ գոյատևման ռեժիմից, երբ ճգնաժամն ավարտվել է» հոդվածը և ընտրեք ներկա վիճակն առավել ճշգրիտ արտացոլող բաժինը։ Սահմանեք այսօր կատարելի մեկ քայլ և հետո դիտարկելի մեկ արդյունք։ Փորձը պահեք կրկնելի չափով։ Կայուն անձնական աճը զարգանում է, երբ գիտակցումը դառնում է առօրյա վարք, փաստերն ազնվորեն գնահատվում են, իսկ հաջորդ ճշգրտումը կատարվում է համբերությամբ, ոչ ամոթով, շտապողականությամբ կամ կատարելապաշտությամբ։