Նոր գործընկերը գալիս է, ծանոթացման ժամանակ քիչ է խոսում ու նստում դռան մոտ։ Ճաշի ժամին դուք արդեն մտքում նրան անվանել եք անհաղորդ։ Սակայն փաստերը շատ ավելի նեղ են. նա կարճ է խոսել ու ընտրել է որոշակի տեղ։ Դուք չգիտեք՝ կենտրոնացա՞ծ էր, դեռ անծանո՞թ էր խմբին, ուրիշ պարտավորությա՞ն մասին էր մտածում, թե պարզապես սիրում է նախ լսել։ Առաջին տպավորությունը կարող է հուշել, թե ինչին արժե ուշադրություն դարձնել։ Այն պակաս օգտակար է դառնում, երբ փոխարինում է դեռ չհավաքած տեղեկություններին։
Սկզբում գրի առեք դիտարկումը՝ առանց մարդուն բնորոշող պիտակի։ «Իմ բարևին երկու բառով պատասխանեց» ձևակերպումն ավելի ճշգրիտ է, քան «Ինձ չի սիրում»։ «Թեկնածուն վստահ խոսեց մեկ նախագծի մասին» միտքն ավելի սահմանափակ է, քան «Նա կհաղթահարի ցանկացած դժվարություն»։ Պիտակն աննկատ տարածվում է մյուս գնահատականների վրա։ Եթե մարդուն արդեն անփույթ եք համարել, ուշ պատասխանը կարող է թվալ հերթական ապացույց, նույնիսկ եթե հաղորդագրությունը ստացել էր աշխատանքային ժամերից դուրս։ Սկզբնական դեպքը պահեք այնքան հստակ, որ հնարավոր լինի ստուգել այն։
Այնուհետև ազնվորեն անվանեք ձեր մեկնաբանությունը. «Կարճ բարևից ենթադրեցի, որ ուզում է հեռավորություն պահել»։ Կարիք չկա հերքելու անհարմարությունը կամ ձևացնելու, թե ամեն հանդիպում ջերմ է անցնում։ Փոխարենը նշեք ևս երկու հնարավոր բացատրություն։ Գուցե մարդը ամբողջությամբ չի լսել ծանոթացումը, գուցե նախընտրում է ավելի հանգիստ սկսել։ Դրանք հավանական տարբերակներ են, ոչ փաստեր, որոնք պետք է ուրիշներին պատմել որպես ճշմարտություն։ Դրանց նպատակը ձեր վստահության և իրական տեղեկության միջև եղած բացը նկատելն է։
Ստուգման խորությունը կապեք որոշման կարևորության հետ։ Ընկերական հավաքույթի ժամանակ նստելու տեղ ընտրելիս կարելի է թեթև որոշում ընդունել ու հետո փոխել այն։ Իսկ մարդուն աշխատանքի ընդունելիս, գաղտնի տեղեկություն վստահելիս կամ թիմակիցին նախագծից դուրս թողնելիս մեկ դրվագին շատ ավելի քիչ կշիռ է պետք տալ։ Նախ պարզեք, թե իրականում որ վարքն է կարևոր։ Բարեհամբույր խոսքը չի ցույց տալիս՝ մարդը կհասցնի՞ համաձայնեցված ժամկետին։ Զուսպ խոսքը չի ցույց տալիս՝ նա կարո՞ղ է ուշադիր լսել հաճախորդին։
Ընտրեք անհրաժեշտ տեղեկությունը ստանալու հարգալից ձև։ Գործընկերոջը փոքր զրույցի հրավիրեք կոնկրետ հարցով. «Աշխատանքի փոխանցման ո՞ր մասը կուզեիք նախ բացատրենք»։ Թեկնածուներին տվեք նույն աշխատանքային հարցը և աշխատանքների օրինակները գնահատեք նույն չափանիշներով։ Մի կազմակերպեք մարդու բնավորության գաղտնի փորձություն։ Դուք փորձում եք ավելի լավ որոշում ընդունել, ոչ թե բռնել նրան ձեր արդեն վերագրած դերը խաղալիս։ Հստակ առաջադրանքը սովորաբար ավելի շատ բան է ցույց տալիս, քան ևս մեկ ընդհանուր տպավորությունը։
Ուշադրություն դարձրեք նաև այն փաստերին, որոնք կարող են փոխել ձեր կարծիքը։ Ենթադրենք՝ լուռ գործընկերը հետո համբերատար պատասխանում է նորեկի հարցին և ժողովից հետո օգտակար գրառումներ է ուղարկում։ Այդ գործողություններն էլ պետք է ներառվեն ձեր պատկերացման մեջ, նույնիսկ եթե առաջին բարևը դեռ անհարմար եք հիշում։ Եվ հակառակը՝ սկզբում հրաշալի տպավորություն թողած մարդը կարող է հաճախ ընդհատել ուրիշներին կամ անտեսել պարտականությունները։ Կարծիքը նոր տեղեկությամբ փոխելը անկայունություն չէ։ Այդպես այն կապում եք իրականում տեղի ունեցածի հետ։
Տպավորությունը ստուգելը չի նշանակում մարդուն անսահման հասանելիություն տալ։ Եթե նա վիրավորական խոսք է ասում կամ անտեսում հստակ արտահայտված սահմանը, արձագանքեք հենց այդ վարքին։ Կարող եք ասել. «Խնդրում եմ աշխատանքի ընթացքում իմ արտաքինի մասին մեկնաբանություն չանել»՝ առանց որոշելու, թե ինչու ասաց կամ ինչպիսին է նրա ամբողջ բնավորությունը։ Կարող եք նաև մերժել խնդրանքը, երբ դեռ վստահ չեք ձեր գնահատականի վրա։ Արդար վերաբերմունքը չի պահանջում պարտադրված մտերմություն, կրկնվող անհարգալից վերաբերմունքի ընդունում կամ անվերջ հետաձգված որոշումներ։
Շաբաթվա վերջում վերանայեք սկզբնական նախադասությունը։ «Անհաղորդ է» պիտակը փոխարինեք այն նկարագրությամբ, որն արդեն կարող եք հիմնավորել. «Սկզբում լուռ էր, աշխատանքային հարցերին հստակ է պատասխանում և սովորաբար նախընտրում է գրավոր մանրամասներ»։ Եթե տեղեկությունը դեռ քիչ է, վերջնական եզրակացություն մի արեք։ Օգտակար հարց է. «Ի՞նչ պետք է տեսնեմ, որպեսզի այս կարծիքն իսկապես առնչվի իմ հաջորդ որոշմանը»։ Այդպես արագ տպավորությունը դառնում է նախնական գրառում։ Իսկ մյուս մարդը հնարավորություն է ստանում ավելի լայն երևալ, քան այն առաջին րոպեները, որոնց դուք ներկա եք եղել։
