Այս երեկո կուզենայիք կողքին մարդ ունենալ, բայց ամբողջ իրավիճակը բացատրելը ձեր ուժերից ավելի է թվում։ Գուցե որոշման եք սպասում, անձնական ընտանեկան լուր ունեք կամ պարզապես դժվար օր եք ապրում, որը դեռ ինքներդ էլ չեք հասկանում։ Ընկերակցություն ու անձնական տարածք ցանկանալը կարող են համատեղվել։ Հստակ խնդրանքը թույլ է տալիս մյուսին հասկանալ՝ ինչպես լինել ձեզ հետ առանց ամբողջ պատմությունն իմանալու։
Ընկերակցությունը տարբեր ձևեր ունի՝ կարճ զբոսանք, ճաշ, հեռախոսազրույց, երբ յուրաքանչյուրդ հանգիստ գործ եք անում, կամ նույն սենյակում նստելը։ Պարտադիր չէ այն լուրջ քննարկման վերածվի։ Սկսեք հիմա օգտակար ձևից և դիմեք մեկին, որի ներկայությունը սովորաբար հարմար է ձեզ։ Պարտադիր չէ նա խնդրի մասին ամենաշատն իմացող մարդը լինի։
Հրավերը հասկանալի դարձրեք
Անվանեք զբաղմունքը, ժամը և մոտավոր տևողությունը։ «Ընթրիքից հետո քսան րոպե կզբոսնե՞ս ինձ հետ։ Կուզեի մի քիչ ընկերակցություն ունենալ» խնդրանքին ավելի հեշտ է պատասխանել, քան «Երբևէ ազատ ե՞ս» հարցին։ Կոնկրետ առաջարկը իրական ընտրություն է տալիս և չի ստիպում գուշակել հաղորդագրության իմաստը։
Եթե ժամն էական է, ասեք՝ երբ է պատասխան պետք։ Կարող եք մեկ այլ տարբերակ առաջարկել, օրինակ՝ կարճ զանգ, եթե զբոսնելը հնարավոր չէ։ Մերժումը կանխելու համար բազմաթիվ տարբերակներ մի առաջարկեք։ Հրավերը պետք է համապատասխանի նաև ձեր հնարավորությանը։ Եթե հանգիստ կես ժամ եք ուզում, մի առաջարկեք ամբողջ երեկոյի հյուրընկալություն, որը դժվար եք կառավարելու։
Անձնական սահմանը պարզ ասեք
Կարող եք ասել․ «Մի դժվար բան կա, բայց մանրամասները քննարկելուն դեռ պատրաստ չեմ»։ Կամ՝ «Այսօր սովորական ընկերակցություն եմ ուզում, ոչ թե խորհուրդ»։ Խնդրանքը ընդունելի դարձնելու համար բացատրություն հորինելու կարիք չկա։ Տվեք զբաղմունքի համար անհրաժեշտ տեղեկությունը և անվտանգության կարևոր հարցը՝ չկապված մանրամասներն անձնական պահելով։
Ընկերը կարող է հարցնել, որովհետև ուզում է օգնել։ Շնորհակալություն հայտնեք և անհրաժեշտության դեպքում կրկնեք սահմանը․ «Շնորհակալ եմ, որ հարցնում ես։ Պատրաստ լինեմ՝ կպատմեմ, հիմա զբոսանքը կօգներ»։ Դա հստակեցնում է, որ ներկայությունը ցանկալի է, նույնիսկ եթե հարցերը՝ ոչ։ Հետագայում կարող եք մի փոքր մաս պատմել՝ մնացածը պատմելու պարտավորություն չստանձնելով։
Նկարագրեք՝ ինչպիսին կլինի միասին լինելը
Եթե սովորական թեմաներով խոսել եք ուզում, ասեք։ Եթե լռությունը հարմար է, դա էլ բացատրեք․ «Կարող ենք յուրաքանչյուրս կարդալ։ Պարզապես չեմ ուզում ամբողջ երեկոն մենակ լինել»։ Այդ նկարագրությունը նվազեցնում է կատարյալ բառեր գտնելու ճնշումը։ Մարդը կարող է մասնակցել՝ թաքնված խնդիրը բացահայտելու պատասխանատվություն չզգալով։
Նշեք նաև հանդիպման վրա ազդող գործնական ցանկությունները։ Գուցե ծանոթ ճանապարհ, տան մոտ վայր կամ առանց լրացուցիչ հյուրերի հանդիպում եք ուզում։ «Կարո՞ղ ենք միայն երկուսով լինել» հարցն ավելի պարզ է, քան հույս ունենալը, որ ընկերը կհասկանա ուրիշի ներկայությամբ ձեր անհարմարությունը։ Խնդրեք հարմարը՝ ընդունելով, որ մյուսն էլ իր սահմանափակումներն ունի։
Իրական մերժման տեղ թողեք
Մարդը կարող է հոգ տանել և միաժամանակ անհասանելի լինել։ Գուցե աշխատում է, հոգնած է կամ մեկ ուրիշին է խնամում։ Մերժված հրավերն ինքնին չի բացատրում ձեր կարևորությունը նրա համար։ Շնորհակալություն հայտնեք պատասխանի համար և մտածեք մեկ այլ հարմար մարդու, ավելի ուշ ժամի կամ այլ ձևի մասին։
Առաջին փորձի չստացվելը չի նշանակում, որ խնդրելը սխալ էր։ Միաժամանակ նույն անհասանելի մարդուն կրկնվող խնդրանքները կարող են ճնշում ստեղծել։ Մեկ հստակ ճշտումը ուրիշ ժամի մասին գուցե բավարար լինի։ Գործնական հրատապությունը տարբերեք զգացմունքային ապացույցից․ եթե անմիջական օգնություն է պետք, ուղիղ ասեք և դիմեք համապատասխան աղբյուրի՝ սովորական հրավերով դա փոխանցել ակնկալելու փոխարեն։
Մյուսի դերը իրատեսական պահեք
Ընկերակցություն առաջարկող ընկերը պատասխանատու չի դառնում խնդիրը լուծելու կամ գիշերվա մնացած մասը վերահսկելու համար։ Ասեք՝ ինչն է օգտակար և ինչով եք ինքներդ զբաղվելու։ Որոշակի գործի օգնությունը խնդրեք առանձին․ «Մինչ նստելը կօգնե՞ս մթերքը վերև տանել»։ Կարճ այցի խնդրանքի մեջ մեծ գործնական պարտավորություն մի թաքցրեք։
Նույն կերպ ընկերակցությունը չի փոխարինում մասնագիտական օգնությանը, երբ այն անհրաժեշտ է։ Եթե անմիջական վտանգի մեջ եք կամ չեք կարող անվտանգ մնալ, բացատրեք հրատապ խնդիրը և դիմեք տեղական համապատասխան օգնությանը։ Երկարատև ծանր ապրումների կամ առօրյան կառավարելու դժվարության դեպքում մտածեք մասնագիտական աջակցության մասին։ Կարող եք սովորական ընկերակցություն խնդրել մյուս օգնության կողքին՝ յուրաքանչյուրի դերը պարզ պահելով։
Թույլ տվեք սովորական հանդիպում լինի
Կարող եք փոքր պատմության վրա ծիծաղել կամ ճաշը վայելել, մինչ դժվար իրավիճակը մնում է։ Խնդրանքն արդարացնելու համար պարտադիր չէ տեսանելի դժբախտ տրամադրություն պահել։ Պարտադիր չէ նաև մարդու գնալուց առաջ կարևոր բացահայտում անել։ Հանդիպումը կարող է արժեքավոր լինել պարզապես միասին ժամանակ անցկացնելու պատճառով։
Եթե ցանկությունը փոխվում է, ասեք։ «Կարծում էի՝ խոսել եմ ուզում, բայց կնախընտրեի լուռ շարունակել զբոսանքը» խոսքը ուղղություն է տալիս։ Եթե պատրաստ եք ավելին պատմելու, ճշտեք՝ մարդը լսելու ժամանակ և ուժ ունի արդյոք։ Կարճ զբոսանքին համաձայնելը ինքնաբերաբար անսահման զրույցի համաձայնություն չէ, ինչպես ձեր հրավերն էլ ամբողջ բացատրությունը չէր խոստանում։
Հստակ ավարտեք հանդիպումը
Շնորհակալություն հայտնեք հենց ընկերակցության համար․ «Լավ էր այս երեկո մենակ չուտելը»։ Եթե երկուսդ էլ ցանկանում եք, կարող եք նոր հանդիպում որոշել, բայց պարտադիր չէ յուրաքանչյուր մանրուքի մասին լուր խոստանաք։ Եթե որևէ տեղեկություն ուզում եք անձնական մնա, պարզ ասեք՝ ենթադրելու փոխարեն, թե արդեն հասկացվել է։
Ընկերակցություն խնդրելը կարող է փոքր քայլ լինել՝ հստակ հրավեր, ազնիվ սահման և պատասխանելու տեղ։ Կարող եք մարդուն թույլ տալ ձեր կյանքի սովորական ժամը կիսել՝ ամբողջ պատմությունը չփոխանցելով։ Անձնական տարածքն ու կապը կարող են երկուսն էլ տեղ ունենալ այդ ժամում։
