Ինչ-որ մեկը բացատրում է՝ ինչպես ներկայացնել ծախսի փոխհատուցման դիմումը։ Հասկանում եք կտրոնի պահանջն ու վերջնաժամկետը, բայց կորցնում եք միտքը, երբ նա երկու տարբեր ձևաթուղթ է նշում։ Ասում եք՝ «Չեմ հասկանում», և նույն բացատրությունն եք ստանում սկզբից։ Զրույցը կրկնվում է՝ խնդիրը չգտնելով։ Ավելի ճշգրիտ հարցը կարող է երկուսիդ էլ օգնել կենտրոնանալ բացակայող կապի վրա։
Օգնություն խնդրելուց առաջ պարտադիր չէ ամեն ինչ հասկանալ։ Երբեմն ամբողջ բացատրությունն է անծանոթ։ Օգտակար քայլը ձեր ներկա վիճակն ազնվորեն նկարագրելն է՝ ինչն եք ճանաչում, ինչն իրար չեք կապում և ինչ պետք է անեք։ Հարցը տեղեկություն ստանալու խնդրանք է, ոչ թե ներկայացում՝ ապացուցելու համար, որ պատասխանն արդեն գիտեք։
Պարզ մասը տարանջատեք անորոշից
Սկսեք ձեր հասկացածի կարճ նկարագրությունից։ «Պետք է կցեմ կտրոնը և դիմումը մինչև ուրբաթ ուղարկեմ։ Վստահ չեմ՝ ուղևորության համար որ ձևաթուղթն է պետք»։ Այդպես մյուս մարդը կարող է շարունակել բացից, ոչ թե կրկնել արդեն հասկանալի հրահանգները։ Եթե պետք է, նկարագրությունը նախնական պահեք․ «Ես այսպես եմ հասկացել» արտահայտությունը հնարավորություն է տալիս ուղղել նաև ավելի վաղ սխալը։
Երկար նախաբան մի ավելացրեք՝ չհասկանալը ընդունելի դարձնելու համար։ Մեկ համապատասխան նախադասությունը սովորաբար բավարար է։ Եթե որևէ պարզ մաս չեք առանձնացնում, ուղղակի ասեք․ «Այս ընթացակարգն ինձ համար նոր է։ Կցուցադրե՞ք՝ առաջին դիմումը որտեղից սկսել»։ Սա նույնպես կոնկրետ խնդրանք է, որովհետև մեկնարկի տեղ եք հարցնում, ոչ թե նույն ընդհանուր բացատրության ավելի բարդ տարբերակը։
Որոշեք՝ ինչ տեսակի տեղեկություն է պակասում
Խոչընդոտը կարող է լինել բառը, հերթականությունը, կանոնը կամ օրինակը։ Հարցրեք հենց դրա մասին։ «Այստեղ ի՞նչ է նշանակում հաստատված մատակարար» հարցը վերաբերում է եզրույթին։ «Ձևաթուղթը ներկայացնո՞ւմ եմ ամրագրելուց առաջ, թե՞ վճարելուց հետո» հարցը հերթականությունն է պարզում։ «Այս կանոնը գնացքի տոմսի՞ն էլ է վերաբերում» հարցը կիրառման շրջանակն է ստուգում։ Դրանք տարբեր պատասխաններ են պահանջում․ ընտրեք ձեր անորոշությանը համապատասխան հարցը։
Եթե մի քանի բաց իրար հետ կապված են, սկսեք այն մեկից, որը խանգարում է հաջորդ քայլին։ Գուցե նախ պետք է իմանաք՝ որ ձևաթուղթն է պետք, հետո հարցնեք յուրաքանչյուր դաշտը լրացնելու մասին։ Մեկ հաղորդագրությամբ ամեն ինչ հարցնելը կարող է մյուսի համար առաջնահերթությունը թաքցնել։ Մնացած հարցերը առանձին նշեք և վերադարձեք դրանց, եթե առաջին պատասխանը չի լուծում։
Համեմատելու համար օրինակ խնդրեք
Կոնկրետ օրինակը կարող է ցույց տալ՝ հրահանգն ինչպես է կիրառվում։ «Կարո՞ղ եք լրացված դիմում ցույց տալ՝ անձնական տվյալները հեռացրած» հարցն ավելի օգտակար է, քան ամբողջ կարգը կրկին բացատրելու խնդրանքը։ Ուրիշ իրավիճակում կարող եք խնդրել առաջին կարը ցուցադրել կամ ճիշտ անվանված մեկ ֆայլ ցույց տալ։ Ընտրեք ձեր իրական գործին մոտ օրինակ։
Հարգեք գաղտնիությունն ու հասանելիության սահմանները։ Գործընկերը կարող է չկարողանալ իրական հաճախորդի փաստաթուղթը փոխանցել։ Փոխարենը խնդրեք դատարկ նմուշ, հորինված տվյալներ կամ նկարագրություն։ Նաև ճշտեք՝ օրինակի որ հատկանիշներն են պարտադիր։ Ֆայլը կարող է որոշակի գույն ունենալ պարզապես հեղինակի նախընտրությամբ։ Այդ գույնը կրկնելը պարտադիր չի օգնի հասկանալ այն անվանման կանոնը, որի համար օրինակ էիք խնդրել։
Ձեր մեկնաբանությունը ստուգեք՝ մինչև դրանով գործելը
Պատասխանից հետո նկարագրեք՝ ինչ եք անելու։ «Այս գնացքի տոմսի համար ընտրում եմ ուղևորության ձևաթուղթը, կցում կտրոնը և մինչև ուրբաթ ուղարկում համակարգողին։ Ճի՞շտ է»։ Սա ստուգում է բացատրության ու գործողության կապը։ Այն հատկապես օգտակար է, երբ սխալ ընկալումը կարող է ավելորդ աշխատանք կամ դժվար հետ վերցվող պարտավորություն ստեղծել։
Պարզապես «Հասկանո՞ւմ եք՝ ինչ նկատի ունեմ» մի հարցրեք, եթե ձեր սեփական ըմբռնումն եք ստուգում։ Մյուսին կոնկրետ բան տվեք հաստատելու կամ ուղղելու համար։ Եթե համաձայն չէ, հարցրեք՝ որ մասն է փոխվում։ Ստացողի փոփոխությունը կարող է վերջնաժամկետը նույնը թողնել։ Ուղղումը հստակ պահելը թույլ չի տալիս փոքր թյուրիմացությանը ամբողջ ընթացակարգը կրկին անհասկանալի դարձնել։
Գրավոր հարցը դարձրեք հեշտ պատասխանելի
Հաղորդագրության մեջ նշեք գործը, արդեն ստուգած նյութը և ճշգրիտ հարցը։ Օրինակ՝ «Պատրաստում եմ գնացքի ծախսի դիմումը։ Ուղեցույցում նշված են ուղևորության և ընդհանուր ձևաթղթեր։ Անձամբ գնած գնացքի տոմսի համար ո՞րն օգտագործեմ»։ Անհրաժեշտության դեպքում ուղեցույցի հղումն ավելացրեք։ Մի ուղարկեք միայն «Կօգնե՞ք», եթե արդեն գիտեք՝ ինչ օգնություն է պետք։
Եթե պատասխանը դեռ պարզ չէ, խնդրանքը փոխեք՝ նույնը ավելի բարձր կամ շտապ կրկնելու փոխարեն։ Խնդրեք դանդաղ քայլերով ցուցադրել, ուրիշ օրինակ տալ կամ կանոնի պատասխանատուին նշել։ Որոշ հարցերի անմիջապես պատասխանել հնարավոր չէ․ ողջամիտ է հարցնել՝ երբ հաստատված պատասխան կլինի։ Պարզաբանումից հետո հաջորդ փորձի համար կարճ նշում պահեք։ Ուժեղ հարցն այն է, որն օգնում է ճիշտ հաջորդ քայլն անել, այդ թվում՝ նկատել, թե երբ դեռ ուղղորդման կարիք ունեք։
