Դասախոսը մտավ լսարան և սեղանին դրեց մի մեծ դատարկ տարա։ Դասը սկսվելուն պես նա տարան լցրեց թենիսի գնդակներով ու հարցրեց․

— Տարան լի՞քն է։

Ուսանողները պատասխանեցին՝ այո։

Դասախոսը վերցրեց խճաքարերի տուփը, դրանք լցրեց տարայի մեջ և թեթև թափահարեց այն։ Խճաքարերը տեղավորվեցին գնդակների միջև մնացած բացվածքներում։

— Իսկ հիմա լի՞քն է, — նորից հարցրեց նա։

Ուսանողները կրկին համաձայնեցին։

Այնուհետև նա տարայի մեջ ավազ լցրեց։ Ավազը լցրեց գնդակների ու խճաքարերի միջև մնացած փոքր տարածությունները։ Դասախոսը կրկնեց հարցը, և ուսանողները նորից ասացին՝ այո։

Վերջում նա վերցրեց երկու բաժակ սուրճ ու լցրեց տարայի մեջ։ Սուրճը ներծծվեց ավազի մեջ, իսկ ուսանողները ծիծաղեցին։

— Պատկերացրեք, որ այս տարան ձեր կյանքն է, — ասաց դասախոսը։ — Թենիսի գնդակները ձեզ համար ամենակարևոր բաներն են՝ ընտանիքը, մտերիմները, առողջությունը կամ սիրելի զբաղմունքը։ Խճաքարերը մյուս կարևոր գործերն ու հոգսերն են՝ աշխատանքը, տունը և առօրյա պարտականությունները։ Իսկ ավազը փոքր մանրուքներն են։

Նա մի պահ լռեց, ապա շարունակեց․

— Եթե սկզբում ամբողջ տարան ավազով լցնեք, մեծ գնդակների համար տեղ չի մնա։ Նույնը կարող է լինել ձեր ժամանակի հետ։ Եթե ամբողջ օրը զբաղվեք միայն մանր գործերով, ձեզ համար կարևորին կարող եք այդպես էլ չհասնել։

— Ժամանակ հատկացրեք երեխաների հետ խաղալուն, մտերիմների հետ հանդիպելուն և ձեր առողջությանը հետևելուն։ Որոշեք՝ որոնք են ձեր կյանքի «մեծ գնդակները», և մի՛ թողեք, որ մանրուքները միշտ դրանց տեղը զբաղեցնեն։

Ուսանողներից մեկը ձեռքը բարձրացրեց։

— Իսկ սուրճն ի՞նչ էր նշանակում։

Դասախոսը ժպտաց։

— Հիշեցնում էր, որ նույնիսկ հագեցած օրվա մեջ արժե տեղ թողնել ընկերոջ հետ մի բաժակ սուրճ խմելու համար։

Որոնք են ձեր առաջնահերթությունները

Պատմության համեմատությունը պարտադիր ժամանակացույց չէ։ Աշխատանքը, կենցաղային գործերը և այլ պարտականություններ նույնպես կարող են անհրաժեշտ լինել։ Կարևորն այն է, որ երբ հնարավոր է ընտրություն անել, հիշեք՝ ինչն եք իսկապես ցանկանում պահպանել ձեր կյանքում։

Մտածեք այս շաբաթվա մասին․ կա՞ կարևոր հանդիպում, հանգիստ կամ առողջության հետ կապված գործ, որը կրկին հետաձգում եք։ Փորձեք դրա համար կոնկրետ ժամանակ նախատեսել։ Եթե ամեն ինչ չի տեղավորվում, գուցե պետք է ոչ թե ավելի շատ գործ անել, այլ ինչ-որ բան հետաձգել, պարզեցնել կամ օգնություն խնդրել։