Մեզ հասկանալու և ընդունելու կարիքը բնական է։ Մտերիմների աջակցությունը կարևոր է, իսկ ինքներս մեզ ավելի հոգատար վերաբերվելը կարող է օգնել դժվար օրերին։ Բայց երջանկությունը միայն որոշման հարց չէ․ մեր վիճակի վրա ազդում են նաև առողջությունը, պայմաններն ու հարաբերությունները։

Ստորև բերված մտքերը կարող են օգնել առօրյան վերանայել։ Դրանք կոշտ կանոններ չեն։ Ընտրեք այն, ինչ համապատասխանում է ձեր իրավիճակին։

1. Գտեք այն գործերը, որոնք ամենաշատ արդյունքն են տալիս

Պարետոյի՝ 80/20 սկզբունքը հուշում է, որ երբեմն արդյունքի մեծ մասը կապված է ջանքերի համեմատաբար փոքր մասի հետ։ Սակայն այդ թվերը պարտադիր չեն գործում ամեն աշխատանքում։

Նայեք ձեր վերջին շաբաթվա գործերին․ որոնք էին իսկապես կարևոր, իսկ որոնք միայն ժամանակ էին զբաղեցնում։ Հնարավորության դեպքում ավելի շատ ուշադրություն հատկացրեք առաջիններին։

2. Սահմանեք իրատեսական ժամկետներ

Պարկինսոնի օրենքով հայտնի միտքն այն է, որ աշխատանքը հաճախ ընդարձակվում է՝ զբաղեցնելով իրեն հատկացված ժամանակը։ Դա կարող է օգտակար հիշեցում լինել, երբ առանց հստակ ժամկետի գործը երկար է ձգվում։

Ընտրեք ավարտելու օր և միջանկյալ քայլեր։ Բայց մի՛ կրճատեք ժամանակն այնքան, որ տուժեն աշխատանքի որակը, անվտանգությունը կամ հանգիստը։

3. Օգնեք՝ առանց պարտադիր փոխհատուցում սպասելու

Բարությունը կարող է ամրացնել հարաբերությունները և լավացնել մեկի օրը։ Սակայն ամեն բարի գործի դիմաց ավելի մեծ պարգև ստանալը երաշխավորված չէ։

Տվեք այն օգնությունը, որը կարող եք տալ առանց ձեզ վնասելու։ Հոգատարությունը համատեղելի է նաև «ոչ» ասելու և սեփական սահմանները պահելու հետ։

4. Չստացված փորձից դաս քաղեք

Սխալը կարող է ցավալի լինել, բայց դրա վերլուծությունը երբեմն օգնում է հասկանալ՝ ինչ փոխել։ Առանձնացրեք ձեր վերահսկողության տակ եղածը և արտաքին հանգամանքները։

Հարցրեք՝ ինչ սովորեցի, ինչ հետևանք պետք է ուղղեմ և ինչպես փորձեմ հաջորդ անգամ։ Պետք չէ ամեն անհաջողություն լավ բան անվանել՝ դրանից օգտակար եզրակացություն անելու համար։

5. Շփումը սկսեք հետաքրքրությամբ

Նոր մարդու հետ զրույցն ավելի հեշտ կարող է լինել, եթե միայն ձեր թողած տպավորության մասին չմտածեք։ Հարցեր տվեք, լսեք և տեղ թողեք նաև դիմացինի խոսքի համար։

Բոլորի հետ անմիջապես մտերմանալու կարիք չկա։ Հարաբերությունը կարող է զարգանալ աստիճանաբար՝ փոխադարձ հետաքրքրության և վստահության հիման վրա։

6. Ստուգեք ձեր մեկնաբանությունները

Մեր սպասումները կարող են ազդել այն բանի վրա, թե ինչ ենք նկատում։ Եթե վստահ ենք, որ ամեն ինչ վատ է ավարտվելու, կարող ենք բաց թողնել այլ հնարավորությունները։

Դրական մտածելը ինքնին չի փոխում փաստերը։ Փորձեք տարբերակել իրական տեղեկությունը, ենթադրությունն ու վախը, հետո որոշեք՝ ինչ կարող եք անել։

7. Նկատեք այն, ինչի համար շնորհակալ եք

Հաճելի հանդիպումը, օգնությունը կամ հանգիստ պահը հիշելը կարող է ուշադրությունը միայն խնդիրների վրա չկենտրոնացնելու միջոց լինել։ Եթե մեկը ձեզ աջակցել է, շնորհակալություն հայտնեք նրան։

Երախտագիտությունը չի պահանջում անտեսել ցավը կամ ձևացնել, թե ամեն ինչ լավ է։ Երկուսն էլ կարող են տեղ ունենալ ձեր ապրումների մեջ։

8. Առաջընթացը գնահատեք ձեր ճանապարհի համեմատ

Ուրիշների փորձը կարող է ոգեշնչել, բայց նրանց պայմանները կարող են շատ տարբեր լինել ձեր պայմաններից։ Համեմատությունը միշտ չէ, որ ցույց է տալիս ձեր իրական առաջընթացը։

Նկատեք՝ ինչ եք կարողանում հիմա, ինչը նախկինում դժվար էր։ Ընտրեք չափանիշներ, որոնք կապված են ձեր նպատակի հետ։

9. Անհանգստությունը վերածեք հստակ հարցերի

Փոխարենը ենթադրելու, որ վախեցնող ամեն բան տեղի կունենա, հարցրեք՝ ինչն է հավանական, ինչ ապացույց ունեմ և ինչ կարող եմ նախապես անել։ Բոլոր վախերը մտացածին չեն, և դրանք մեկ տոկոսային հաշվարկով գնահատել հնարավոր չէ։

Եթե անհանգստությունը շարունակվում է ու խանգարում առօրյային, օգնություն խնդրելը կարող է ավելի օգտակար լինել, քան ձեզ ստիպելը պարզապես չմտածել։

10. Տեղ թողեք հանգստի և թեթևության համար

Որոշ խնդիրներ ժամանակի ընթացքում փոքր են թվում, իսկ մյուսները ուշադրություն ու լուծում են պահանջում։ Փորձեք հասկանալ՝ հիմա գործե՞լ է պետք, թե՞ դադար վերցնել։

Զբոսանքը, հաճելի զբաղմունքը կամ մտերիմի հետ զրույցը կարող են օգնել վերականգնվել։ Ձեր ապրումները լուրջ ընդունելը և երբեմն թեթևություն զգալը իրար չեն հակասում։