Էմոցիաները մարդկային են, բայց երբեմն դրանք կարող են մեզ ստիպել ասել կամ անել բաներ, որոնց համար հետո զղջում ենք։
Բարկության, նեղվածության կամ լարվածության պահին մարդը կարող է կորցնել ինքնատիրապետումը։ Բայց ուժեղ մարդը նա չէ, ով երբեք չի զգում էմոցիաներ։ Ուժեղ մարդը նա է, ով սովորում է չթողնել, որ էմոցիաները ղեկավարեն իր խոսքը։
1. Մի պատասխանեք առաջին պահին
Առաջին արձագանքը հաճախ գալիս է ցավից կամ բարկությունից։ Մի քանի վայրկյան լռությունը կարող է փրկել մի ամբողջ հարաբերություն կամ իրավիճակ։
2. Անվանեք ձեր զգացումը
Հարցրեք ձեզ՝ «Ես հիմա բարկացա՞ծ եմ, վիրավորվա՞ծ, վախեցա՞ծ, թե՞ հոգնած»։ Երբ զգացումը անուն է ստանում, այն ավելի հեշտ է կառավարել։
3. Խորը շնչեք և դանդաղեցրեք մարմինը
Էմոցիաները ազդում են մարմնի վրա։ Շնչառությունը արագանում է, ձայնը բարձրանում է, մկանները լարվում են։ Դանդաղ շնչելը օգնում է միտքին չարձագանքել կտրուկ։
4. Հարցրեք՝ ինչ արդյունք եմ ուզում
Նախքան պատասխանելը մտածեք՝ ուզում եք լուծե՞լ խնդիրը, թե՞ պարզապես հաղթել վեճում։ Երբ նպատակը պարզ է, խոսքն էլ ավելի գիտակցված է դառնում։
5. Մի խառնեք հին ցավերը ներկա խոսակցության հետ
Երբեմն մենք արձագանքում ենք ոչ միայն այսօրվա խոսքին, այլ նաև անցյալի կուտակված ցավերին։ Փորձեք հասկանալ՝ այս պահի խնդիրն ինչ է, և մի ծանրացրեք այն հին պատմություններով։
6. Սովորեք ասել՝ «Հիմա պետք է մի փոքր հանգստանամ»
Դադար վերցնելը փախուստ չէ։ Դա հասուն քայլ է, երբ հասկանում եք, որ հիմա կարող եք ասել մի բան, որը կվնասի ձեզ կամ մյուսին։
7. Հետո վերադարձեք խոսակցությանը
Էմոցիան կառավարելը չի նշանակում լռել հավերժ։ Երբ հանգստանաք, կարող եք ավելի հստակ ասել՝ ինչ զգացիք, ինչն էր ցավոտ և ինչ լուծում եք ուզում։
Էմոցիաները պետք չէ թաքցնել, բայց պետք է սովորել ղեկավարել դրանք։
Երբ մարդը կարողանում է կանգ առնել, շնչել և մտածված խոսել, նա պահպանում է ոչ միայն հարաբերությունները, այլ նաև իր ներքին խաղաղությունն ու ինքնահարգանքը։