«Շնորհակալություն հետաքրքրվածության համար։ Ուշադիր դիտարկումից հետո որոշել ենք այս փուլում չշարունակել Ձեր դիմումի քննարկումը»։
Այսպիսի նամակը կարող է փչացնել նույնիսկ սովորական օրը։ Խոսքը կարող է լինել աշխատանքի դիմումի, ծրագրային առաջարկի կամ մի գործի մասին, որը սպասված արդյունքը չի տվել։ Դիմումի մերժումը կամ նախագծի ձախողումը սովորական երևույթ է և կարող է առաջացնել անորոշություն։ Առաջին հերթին պետք է պարզել՝ ինչ է իրականում տեղի ունեցել՝ առանց շտապ եզրակացությունների։
Փաստեր, հետևանքներ, զգացումներ և մեկնաբանություններ
Փաստը հստակ է՝ ձեր դիմումը չի ընդունվել։ Անմիջական հետևանքը կարող է լինել այն, որ մնում եք ներկայիս աշխատանքում, կամ նախագիծը ժամանակավորապես կանգ է առնում։ Զգացումները կարող են տարբեր լինել՝ հիասթափություն, անհարմարություն, նեղվածություն կամ զայրույթ։ Հեշտ է սա ընկալել որպես անձնական անհաջողություն կամ որպես նշան, թե դուք բավարար չեք, սակայն դա պարզապես ձեր ընկալումն է, ոչ թե փաստ։
Այս տարբերակումը օգնում է խուսափել ավելորդ ինքնամեղադրանքից։ Մերժելու որոշումը կայացնում են ուրիշները՝ հաճախ չափանիշներով, որոնք ձեզ կարող են անհայտ լինել։ Ձեր զգացումները իրական են և արժանի ուշադրության, բայց դրանք չեն որոշում ձեր կարողությունները, ձեր փորձի արժեքը կամ ապագա հնարավորությունները։
Անմիջական պարտավորություններ և կարճ դադար
Մինչև որևէ մեծ որոշում կայացնելը ստուգեք՝ կա՞ն անհետաձգելի գործեր։ Եթե աշխատում եք, համոզվեք, որ ընթացիկ պարտականությունները չեն տուժում։ Եթե պետք է պատասխանել մերժման նամակին, կարող եք ուղարկել կարճ շնորհակալություն՝ օրինակ՝ «Շնորհակալություն, որ դիտարկել եք իմ դիմումը»։ Դա քաղաքավարի քայլ է, բայց ոչ միշտ է պարտադիր։
Հետո ձեզ փոքր դադար տվեք։ Դա կարող է լինել մի բաժակ թեյ, կարճ զբոսանք, հեռախոսից ու համակարգչից մի փոքր հեռու մնալը կամ պարզապես լուռ նստելն առանց անմիջապես նոր որոշում փնտրելու։ Երբ զգացումները դեռ շատ սուր են, հաջորդ քայլը հաճախ ընտրվում է ոչ թե ըստ իրական իրավիճակի, այլ հիասթափության ազդեցությամբ։
Ի՞նչ է հայտնի, իսկ ի՞նչն եք ենթադրում
Հարցրեք ձեզ՝ ի՞նչ գիտեմ իրականում մերժման պատճառի մասին։ Երբեմն ձեր ձեռքում միայն ստանդարտ նամակն է, և դա քիչ տեղեկություն է տալիս։ Եթե հնարավոր է, քաղաքավարի խնդրեք հետադարձ կապ՝ «Շնորհակալ կլինեմ, եթե կարողանաք կիսվել իմ դիմումի վերաբերյալ դիտարկումներով»։ Երբեմն կստանաք օգտակար պատասխան, երբեմն էլ ոչ մի հստակ բան չեն ասի։
Կարևոր է տարբերել ձեր ունեցած հստակ տեղեկությունները ենթադրություններից։ Օրինակ՝ կարող եք կարծել, որ մերժվել եք որևէ հմտության պակասի պատճառով, բայց եթե ուղիղ պատասխան չկա, դա դեռ միայն ենթադրություն է։ Թղթի վրա գրեք երկու սյունակ՝ «Գիտեմ» և «Ենթադրում եմ»։ Առաջինում գրեք միայն ստուգված տեղեկությունները, երկրորդում՝ ձեր վախերը, կռահումները և հնարավոր բացատրությունները։
Ընտրել մեկ բան, որը կարող եք փոխել
Հաջորդ քայլի համար ընտրեք մեկ բան, որը ձեր վերահսկողության տակ է։ Եթե պարզում եք, որ ընտրված թեկնածուն ավելի մեծ փորձ ուներ որևէ ծրագրով աշխատելու մեջ, կարող եք որոշել հենց այդ հմտությունը զարգացնել։ Եթե պատճառը հայտնի չէ, համեմատեք աշխատանքի հայտարարությունը կամ նախագծի պահանջները ձեր փորձի հետ։ Կա՞ ակնհայտ բաց, որը կարող եք աստիճանաբար լրացնել։
Օրինակ՝ դիմել եք հաղորդակցության մասնագետի աշխատանքի և տեսնում եք, որ պահանջվում էր առաջադեմ գրաֆիկական ձևավորման փորձ, իսկ ձեր փորձը հիմնական մակարդակի է։ Պետք չէ միանգամից փորձել սովորել ամեն ինչ։ Ավելի օգտակար է ընտրել մեկ բաց՝ օրինակ՝ գրանցվել կարճ դասընթացի կամ շաբաթական երկու անգամ գործնական վարժություն անել։ Միաժամանակ կարելի է փնտրել նմանատիպ աշխատանքներ, որոնք ավելի լավ են համապատասխանում ձեր ներկայիս ուժեղ կողմերին։
Երբ հետադարձ կապ չկա կամ կրկին փորձելն իմաստ չունի
Երբեմն հետադարձ կապ պարզապես հնարավոր չէ ստանալ։ Կազմակերպությունը կարող է չպատասխանել, կամ պատասխանը կարող է լինել շատ ընդհանուր։ Այդ դեպքում հենվեք այն ամենի վրա, ինչ տեսնում եք՝ պահանջների ցանկը, ձեր ուղարկած դիմումը, ձեր փորձը և ձեր իրական հետաքրքրությունը տվյալ ուղղության նկատմամբ։ Սա բավարար չէ վերջնական դատավճռի համար, բայց բավական է ավելի սթափ հաջորդ քայլ ընտրելու համար։
Եթե հասկանում եք, որ տվյալ աշխատանքը կամ նախագիծը պահանջում է փոփոխություններ, որոնց պատրաստ չեք կամ որոնք հնարավոր չեն ձեր ներկա պայմաններում, ուղղությունը փոխելը նորմալ որոշում է։ Համառությունը կարևոր է, բայց ոչ բոլոր նպատակներն են արժանի անընդհատ ջանքերի։ Եթե բազմակի փորձերը միայն լարվածություն են ավելացնում, կամ ձեր առաջնահերթությունները փոխվել են, ավելի իմաստալից է փնտրել այնպիսի տարբերակներ, որոնք համապատասխանում են ձեր իրավիճակին և արժեքներին։
Մշակված օրինակ՝ մերժված դիմում
Պատկերացրեք՝ դիմել եք ծրագրերի համակարգողի աշխատանքի և ստացել մերժման նամակ։ Նախ կարճ շնորհակալություն եք հայտնում դիմումը դիտարկելու համար։ Հետո նորից կարդում եք աշխատանքի նկարագրությունը և նկատում, որ այնտեղ շեշտված էր վճարովի միջոցառումների կազմակերպման փորձը, իսկ դուք նման փորձ ունեք միայն կամավորական աշխատանքի շրջանակում։ Դուք գրում եք և հարցնում՝ արդյոք հնարավոր է ստանալ հետադարձ կապ։
Եթե պատասխանում են, որ ընտրել են թեկնածուի, ով ավելի շատ վճարովի միջոցառումներ է կազմակերպել, դուք արդեն ունեք հստակ բաց։ Հաջորդ քայլը կարող է լինել կամավորական ծրագրում ավելի մեծ պատասխանատվություն վերցնելը, միջոցառումների կազմակերպման կարճ դասընթաց անցնելը կամ օգնականի պաշտոններ փնտրելը, որտեղ ձեր ներկա փորձը բավարար է։ Եթե հետադարձ կապ չի լինում, միևնույն է կարող եք համեմատել պահանջները ձեր փորձի հետ և ընտրել մեկ գործնական բաց, ոչ թե ինքներդ ձեզ ամբողջությամբ անհամապատասխան համարել։
Փոքր վարժություն. առաջիկա 48 ժամը
Վերցրեք թուղթ և գրեք երեք կարճ տող՝ Ի՞նչ եմ անելու, Ե՞րբ, Ի՞նչ է պետք։ Առաջին տողում ընտրեք մեկ գործնական քայլ՝ օրինակ՝ գտնել մեկ նոր աշխատանք, որը համապատասխանում է ձեր ուժեղ կողմերին, խնդրել հասանելի հետադարձ կապ կամ ընտրել հմտության զարգացման մեկ դասընթաց։ Երկրորդում նշեք հստակ ժամ՝ ոչ թե «շուտով», այլ օրինակ՝ «վաղը ժամը 11-ին»։ Երրորդում գրեք անհրաժեշտ փոքր պայմանը՝ հղում, ինքնակենսագրական, կես ժամ հանգիստ ժամանակ։
Աջակցության համար ձեր պլանը կիսեք մեկ մարդու հետ՝ ընկերոջ, գործընկերոջ կամ մեկի, ով կարող է սթափ խորհուրդ տալ։ Պետք չէ բոլորին պատմել կամ երկար բացատրվել։ Բավական է ասել․ «Մերժում եմ ստացել, հիմա ընտրել եմ այս հաջորդ քայլը, կարո՞ղ ես վաղը հարցնել՝ արել եմ, թե ոչ»։ Առաջիկա 48 ժամվա նպատակը մեծ հաղթանակը չէ, այլ մեկ իրատեսական գործողություն և մեկ վստահելի հենարան ունենալը։
Անհաջողությունը տհաճ է, բայց այն պարտադիր չի որոշում ամբողջ պատմությունը։ Երբ առանձնացնում եք փաստերը, հետևանքները, զգացումները և մեկնաբանությունները, լուծում եք անմիջական պարտավորությունները և ընտրում եք մեկ վերահսկելի քայլ, առաջ շարժվելը դառնում է ավելի պարզ՝ նույնիսկ եթե նոր ուղղություն եք ընտրում։
