Սահմանը պատ չէ, որով պատժում եք մարդկանց։ Այն պարզ տեղեկություն է այն մասին, թե ինչի համար ունեք ժամանակ, ուժ և համաձայնություն։ Երբ երկար ժամանակ սովորել եք բոլորին հարմար լինել, նույնիսկ առողջ «ոչ»-ը կարող է մեղավորություն առաջացնել։ Այդ զգացումը միշտ չէ, որ նշանակում է՝ սխալ եք վարվել։ Երբեմն այն պարզապես հին սովորության դիմադրությունն է։
Սկսեք փոքր սահմաններից
Մի սպասեք մեծ ճգնաժամի։ Փորձեք ասել, որ այսօր չեք կարող խոսել, պատասխանելուց առաջ ժամանակ խնդրեք կամ առաջարկեք ձեզ հարմար ժամ։ Փոքր փորձերը նյարդային համակարգին սովորեցնում են, որ անհամաձայնությունը հնարավոր է տանել։
Խոսեք կարճ և հարգալից
Ասեք. «Այս անգամ չեմ կարող», «Դա ինձ հարմար չէ» կամ «Կպատասխանեմ վաղը»։ Երկար արդարացումները հաճախ սահմանը վերածում են բանակցության և ձեզ ավելի խոցելի դարձնում ճնշման հանդեպ։
Մի կառավարեք մյուսի հիասթափությունը
Մարդը կարող է դժգոհել և միաժամանակ ձեր սահմանը լինել արդար։ Դուք պատասխանատու եք պարզ ու հարգալից հաղորդակցության համար, բայց ոչ ուրիշի բոլոր զգացմունքները վերացնելու։
Տարբերեք մեղքը անհարմարությունից
Հարցրեք՝ իրական վնաս պատճառեցի՞, խախտեցի՞ խոստում, թե պարզապես չկատարեցի մեկի ցանկությունը։ Եթե վնաս չեք տվել, զգացածը կարող է լինել նոր վարքի անհարմարությունը, ոչ բարոյական մեղքը։
Պահեք սահմանը կրկնությամբ
Եթե մարդը կրկին հարցնում է, մի ստեղծեք նոր բացատրություններ։ Հանգիստ կրկնեք նույն պատասխանը։ Սահմանը համոզիչ է դառնում ոչ ձայնի բարձրությամբ, այլ հետևողական վարքով։
Գործնական քայլ այսօրվա համար
Վերցրեք թուղթ և գրեք իրավիճակը մեկ պարզ նախադասությամբ։ Ապա բաժանեք այն երեք մասի՝ ինչը կարող եք վերահսկել, ինչը կարող եք միայն ազդել և ինչը պետք է ընդունել։ Առաջին մասից ընտրեք տասնհինգ րոպեանոց գործողություն։ Փոքր, ավարտված քայլը հաճախ ավելի շատ պարզություն է տալիս, քան ևս մեկ ժամ մտածելը։
Ինչպես հասկանալ, որ առաջ եք գնում
Առաջընթացը միշտ չի զգացվում որպես ոգևորություն։ Երբեմն այն երևում է նրանով, որ ավելի արագ եք նկատում հին օրինաչափությունը, քիչ եք արդարանում, ավելի հանգիստ եք ասում «ոչ» կամ դժվար օրից հետո ավելի շուտ եք վերադառնում առօրյային։ Գրանցեք այս փոքր փոփոխությունները, որպեսզի միտքը չանտեսի դրանք։
Ինչ չանել
Մի փորձեք մեկ գիշերում փոխել ամբողջ կյանքը, մի օգտագործեք ամոթը որպես մոտիվացիա և մի սպասեք, որ բոլոր մարդիկ կհավանեն ձեր նոր սահմանները։ Չափազանց մեծ ծրագիրը ստեղծում է արագ հիասթափություն։ Ընտրեք մեկ իրական փոփոխություն և կրկնեք այն այնքան ժամանակ, մինչև այն դառնա հենարան։
Երբ օգնություն խնդրել
Եթե այս խնդիրը շաբաթներով խանգարում է քնին, աշխատանքին, առողջությանը կամ հարաբերություններին, մասնագետի հետ զրույցը կարող է օգնել։ Աջակցությունը հատկապես կարևոր է ուժեղ տագնապի, ընկճվածության կամ ինքնավնասման մտքերի դեպքում։ Օգնություն խնդրելը պատասխանատու քայլ է, ոչ թուլության նշան։
Յոթօրյա փորձ՝ տեսությունից գործողության անցնելու համար
Օր 1. Նկատեք այն պահը, երբ հին օրինաչափությունը սկսվում է։ Օր 2. Գրեք հիմնական միտքը և մեկ ավելի իրատեսական տարբերակ։ Օր 3. Փոխեք միջավայրի մեկ փոքր մանրուք։ Օր 4. Կատարեք տասնհինգ րոպեանոց գործողություն։ Օր 5. Մի խնդրանք մերժեք կամ օգնություն խնդրեք։ Օր 6. Հեռախոսից հեռու անցկացրեք մեկ հանգիստ ժամ։ Օր 7. Գրեք՝ ինչն օգնեց և ինչ եք կրկնելու հաջորդ շաբաթ։ Նպատակը կատարյալ շաբաթը չէ, այլ ձեր իրական կյանքի մասին օգտակար տեղեկություն հավաքելը։
Իրական կյանքի օրինակ
Պատկերացրեք, որ առավոտյան կրկին հայտնվում եք նույն ծանր մտքերի մեջ։ Սովորաբար դուք բացում եք հեռախոսը, համեմատում ձեզ ուրիշների հետ և կորցնում մեկ ժամ։ Նոր արձագանքը կարող է շատ պարզ լինել. հեռախոսը թողնել այլ սենյակում, երեք րոպե գրել մտքերը և կատարել օրվա առաջին փոքր գործը։ Խնդիրը միանգամից չի անհետանում, բայց դուք դադարում եք այն կերակրել նույն վարքով։ Կրկնվող փոքր ընտրությունն աստիճանաբար փոխում է ինքնավստահությունը։
Ինչպես պահպանել արդյունքը երկարաժամկետ
Շաբաթը մեկ անգամ տասը րոպեով վերանայեք ձեր վիճակը։ Հարցրեք՝ ինչն է հիմա ավելի հեշտ, որտեղ եք դեռ կորցնում ուժը և որ քայլը չափազանց մեծ է։ Մի ավելացրեք նոր նպատակ, մինչև հիմնական սովորությունը համեմատաբար կայուն չլինի։ Տոնեք ոչ միայն վերջնական արդյունքը, այլ նաև այն օրերը, երբ ընտրել եք ավելի առողջ արձագանքը։ Եթե վերադառնում եք հին վարքին, դա օգտագործեք որպես տվյալ և ոչ որպես ձեր բնավորության դատավճիռ։
Հաճախ տրվող հարցեր
Որքա՞ն ժամանակ է պետք փոփոխության համար։
Առաջին թեթևացումը կարող է գալ արագ, բայց կայուն սովորությունը ձևավորվում է կրկնությամբ։ Գնահատեք շաբաթների ընթացքը, ոչ մեկ օրվա տրամադրությունը։
Ի՞նչ անել հետընթացի դեպքում։
Դժվար օրը չի ջնջում նախորդ աշխատանքը։ Նկատեք պատճառը, փոքրացրեք հաջորդ քայլը և վերադարձեք՝ առանց ինքնապատժման։
Պե՞տք է բոլորին բացատրել իմ ընտրությունը։
Ոչ։ Վստահելի մարդկանց հետ բաց զրույցը օգտակար է, բայց յուրաքանչյուր սահման երկար արդարացում չի պահանջում։
Անձնական աճը չի պահանջում անընդհատ ուժեղ լինել։ Այն նաև ներառում է սեփական սահմանները ճանաչելը, վերականգնվելը և նորից սկսելը։
