Չափազանց շատ մտածելը հաճախ թվում է զգուշություն, բայց իրականում այն կարող է դառնալ ներքին հոգնածության պատճառ։

Մարդը սկսում է նորից ու նորից վերլուծել նույն խոսքը, նույն իրավիճակը, նույն որոշումը։ Նա մտածում է՝ «Իսկ եթե սխալվե՞մ», «Իսկ եթե նրանք ինձ սխալ հասկանա՞ն», «Իսկ եթե ամեն ինչ վատ ավարտվի՞»։

Մտածելը օգտակար է, երբ այն օգնում է հասկանալ և գործել։ Բայց երբ մտածելը դառնում է անվերջ շրջան, այն այլևս լուծում չի տալիս։ Այն պարզապես խլում է խաղաղությունը։

1. Տարբերեք մտածելը անհանգստությունից

Առողջ մտածելը տանում է որոշման։ Անհանգստությունը տանում է նոր հարցերի։ Եթե երկար մտածելուց հետո դուք ավելի պարզ չեք տեսնում իրավիճակը, հավանաբար դուք ոչ թե լուծում եք գտնում, այլ պտտվում եք նույն վախի շուրջ։

2. Գրեք այն, ինչ կա ձեր մտքում

Երբ մտքերը մնում են միայն գլխում, դրանք հաճախ ավելի մեծ և ծանր են թվում։ Գրեք դրանք թղթի վրա։ Երբ տեսնում եք ձեր մտքերը բառերով, ավելի հեշտ է հասկանալ՝ որն է իրական խնդիր, իսկ որը պարզապես վախի ձայն։

3. Հարցրեք՝ ի՞նչ կարող եմ անել հիմա

Չափազանց մտածելը հաճախ կապված է այն բաների հետ, որոնք այս պահին ձեր վերահսկողության տակ չեն։ Փոխարենը կենտրոնացեք մեկ փոքր գործողության վրա։ Երբ անում եք թեկուզ փոքր քայլ, միտքը սկսում է հանգստանալ։

4. Մի փորձեք կանխատեսել ամեն ինչ

Կյանքում միշտ լինելու են անորոշ պահեր։ Ոչ ոք չի կարող նախապես իմանալ բոլոր պատասխանները։ Երբ փորձում եք վերահսկել ամեն մանրուք, դուք կորցնում եք ներկայում ապրելու կարողությունը։ Երբեմն պետք է վստահել ճանապարհին նույնիսկ առանց ամբողջ քարտեզը տեսնելու։

5. Սահմանեք մտածելու ժամանակ

Եթե ինչ-որ հարց ձեզ շատ է անհանգստացնում, տվեք ձեզ սահմանափակ ժամանակ՝ օրինակ 15 կամ 20 րոպե։ Այդ ընթացքում մտածեք, գրեք, վերլուծեք։ Բայց հետո կանգ առեք և վերադարձեք իրական գործողություններին։ Միտքը նույնպես սահմանների կարիք ունի։

6. Մի հավատացեք ամեն մտքի

Միտքը միշտ չէ, որ ճշմարտություն է ասում։ Երբեմն այն պարզապես կրկնում է վախերը, հին ցավերը կամ վատ փորձը։ Եթե ձեր գլխում մի միտք կա, դա դեռ չի նշանակում, որ այն փաստ է։ Սովորեք հարցնել՝ «Սա իրականությո՞ւն է, թե՞ իմ վախը»։

7. Վերադարձեք մարմնին

Երբ միտքը շատ է աղմկում, օգնեք ձեզ վերադառնալ ներկա պահ։ Քայլեք, շնչեք դանդաղ, լվացեք դեմքը սառը ջրով, լսեք հանգիստ երաժշտություն կամ պարզապես նայեք ձեր շուրջը և նկատեք այն, ինչ կա հիմա։ Մարմինը կարող է հանգստացնել միտքը։

Չափազանց մտածելը չի նշանակում, որ դուք թույլ եք։

Այն հաճախ նշանակում է, որ դուք շատ եք ուզում ճիշտ վարվել, չվիրավորվել կամ չսխալվել։ Բայց խաղաղությունը գալիս է այն ժամանակ, երբ դուք հասկանում եք՝ պետք չէ ամեն բան լուծել միանգամից։ Երբեմն բավական է շնչել, տեսնել հաջորդ փոքր քայլը և թույլ տալ, որ կյանքը բացվի աստիճանաբար։